Adhyaya 253

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे व्यवहारो नाम द्विपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ त्रिपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः व्यवहारकथनं अग्निर् उवाच गृहीतार्थः क्रमाद्दाप्यो धनिनामधमर्णिकः दत्वा तु ब्राह्मणायादौ नृपतेस्तदनन्तरम्

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ವ್ಯವಹಾರ’ ಎಂಬ 252ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ‘ವ್ಯವಹಾರಕಥನ’ ಎಂಬ 253ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಪರಧನವನ್ನು ಪಡೆದ ಸಾಲಗಾರನು ಸಾಲಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ತೀರಿಸಬೇಕು; ಮೊದಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ನಂತರ ರಾಜನಿಗೆ।

Verse 2

राज्ञाधमर्णिको दाप्यः साधिताद्दशकं स्मृतम् पञ्चकन्तु शतं दाप्यः प्राप्तार्थो ह्य् उत्तमर्णकः

ರಾಜಾಜ್ಞೆಯಿಂದ ಸಾಲಗಾರನಿಂದ ಪಾವತಿ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ವಸೂಲಿ ಸಿದ್ಧವಾದಾಗ ದಶಮಾಂಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನೂರಕ್ಕೆ ಐದು (ಅಂದರೆ ಐದು ಶೇಕಡಾ) ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಸಾಲಕೊಟ್ಟವನು ತನ್ನ ಬಾಕಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ।

Verse 3

हीनजातिं परिक्षीणमृणार्थं कर्म कारयेत् ब्राह्मणस्तु परिक्षीणः शनैर् दाप्यो यथोदयम्

ಕೀಳಿನ ಸ್ಥಿತಿಯವನು ದರಿದ್ರನಾದರೆ, ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು ಅವನಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದರಿದ್ರನಾದರೆ, ಅವನ ಆದಾಯ ಉದಯಿಸುವಂತೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾವತಿಸಬೇಕು।

Verse 4

दीयमानं न गृह्णाति प्रयुक्तं यः स्वकन्धनम् मध्यस्थस्थापितं तत्स्याद्वर्धते न ततः परं

ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನೀಡಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದವನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಧನವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸದವನು—ಅವನ ಧನವು ತಟಸ್ಥ ಪಾಲಕರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಂತೆಯೇ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂದೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗದು।

Verse 5

ऋक्थग्राह ऋणं दाप्यो योषिद्ग्राहस्तथैव च पुत्रो ऽनन्याश्रितद्रव्यः पुत्रहीनस्य ऋक्थिनः

ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ (ಋಕ್ಥ) ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು ಋಣವನ್ನು ತೀರಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವವನು ಕೂಡ. ಆದರೆ ಪುತ್ರಹೀನ ವಾರಸನ ಪುತ್ರ—ಅವನ ದ್ರವ್ಯವು ಇತರಾಶ್ರಿತವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ—ಅವನೇ ಯಥಾರ್ಥ ವಾರಸನು।

Verse 6

अविभुक्तैः कुटुम्बार्थं यदृणन्तु कृतम्भवेत् दद्युस्तदृक्थिनः प्रेते प्रोषिते वा कुटुम्बिनि

ಅವಿಭಕ್ತ ಸಂಯುಕ್ತ ಕುಟುಂಬವು ಮನೆಯ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಋಣ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಗೃಹಸ್ಥನು ಮೃತನಾದಾಗ ಅಥವಾ ದೀರ್ಘಕಾಲ ದೂರವಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ವಾರಸರು ಆ ಋಣವನ್ನು ತೀರಿಸಬೇಕು।

Verse 7

न योषित् पतिपुत्राभ्यां न पुत्रेण कृतं पिता दद्यादृते कुटुम्बार्थान्न पतिः स्त्रीकृतं तथा

ಹೆಂಡತಿ ಗಂಡ ಅಥವಾ ಮಗ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಧನವನ್ನು ದಾನ/ವಿತರಣೆ ಮಾಡಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ತಂದೆಯೂ ಮಗ ಸಂಪಾದಿಸಿದುದನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು—ಕುಟುಂಬದ ಅಗತ್ಯವನ್ನ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ. ಅದೇ ರೀತಿ ಗಂಡನು ಹೆಂಡತಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದುದನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು।

Verse 8

गोपशौण्डिकशैनूषरजकव्याधयोषितां ऋणं दद्यात्पतिस्त्वासां यस्माद्वृत्तिस्तदाश्रया

ಗೋಪ, ಮದ್ಯವ್ಯಾಪಾರಿ, ಶೈನೂಷ (ಶಿಬಿರ ಸೇವಕ), ರಜಕ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಧರ ಹೆಂಡತಿಗಳ ಋಣವನ್ನು ಗಂಡನು ತೀರಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಜೀವನೋಪಾಯ ಅವನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿದೆ।

Verse 9

प्रतिपन्नं स्त्रिया देयं पत्या वा सह यत् कृतं स्वयं कृतं वा यदृणं नान्यस्त्री दातुमर्हति

ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಋಣವನ್ನು ಸ್ತ್ರೀಯೇ ತೀರಿಸಬೇಕು—ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡದ್ದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ತಾನೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡದ್ದಾಗಲಿ. ಆ ಋಣವನ್ನು ತೀರಿಸಲು ಬೇರೆ ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಅರ್ಹಳಲ್ಲ/ಬಾಧ್ಯಳಲ್ಲ.

Verse 10

पितरि प्रोषिते प्रेते व्यसाभिप्लुते ऽथ वा पुत्रपौत्रैर् ऋणन्देयं निह्नवे साक्षिभावितम्

ತಂದೆ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಅಥವಾ ಮೃತನಾದಾಗ, ಅಥವಾ ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಋಣವನ್ನು ಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಪೌತ್ರರು ತೀರಿಸಬೇಕು; ನಿರಾಕರಣೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 11

सुराकामद्यूतकृतन्दण्डशुल्कावशिष्टकम् वृथा दानं तथैवेह पुत्रो दद्यान्न पैतृकम्

ಮದ್ಯ, ಕಾಮಾಸಕ್ತಿ, ಜೂಜು, ದಂಡ ಮತ್ತು ಶುಲ್ಕಗಳಿಂದ ಬಂದ ಧನದ ಉಳಿದ ಭಾಗದಿಂದ ಮಾಡಿದ ದಾನ ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥ (ಧರ್ಮಫಲವಿಲ್ಲ). ಹಾಗೆಯೇ ಪುತ್ರನು ಪೈತೃಕ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 12

भ्रातॄणामथ दम्पत्योः पितुः पुत्रस्य चैव हि व्यसनाभिप्लुतेपि वेति ख , घ , ञ च प्रतिभाव्यमृणं ग्राह्यमविभक्तेन च स्मृतम्

ಸಹೋದರರು, ದಂಪತಿಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ತಂದೆ-ಪುತ್ರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದರೂ—ಪ್ರತಿಭಾ (ಜಾಮೀನು)ಯಿಂದ ಭದ್ರಪಡಿಸಿದ ಋಣವನ್ನು ವಸೂಲಿಸಬಹುದು; ಮತ್ತು ಅವಿಭಕ್ತ ಸಹಪಾಲುದಾರನೂ ಆ ವಸೂಲಿಗೆ ಹೊಣೆಗಾರನೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ.

Verse 13

दर्शने प्रत्यये दाने प्रतिभाव्यं विधीयते आधौ तु वितथे दाप्या वितथस्य सुता अपि

ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹಾಜರಾತಿ (ದರ್ಶನ), ಪ್ರಮಾಣ/ಸಾಬೀತು (ಪ್ರತ್ಯಯ), ಮತ್ತು ದಾನ/ಹಸ್ತಾಂತರ (ದಾನ) ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಮೀನು (ಪ್ರತಿಭಾ) ನೇಮಕ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಜಾಮೀನುದಾರನು ಸುಳ್ಳು/ವಿಫಲನಾದರೆ, ಆ ಸುಳ್ಳು ಜಾಮೀನುದಾರದ ಮಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಪಾವತಿಗೆ ಬಾಧ್ಯಳನ್ನಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 14

दर्शनप्रतिभूर्यत्र मृतः प्रात्ययिको ऽपि वा न तत्पुत्रा धनं दद्युर्दद्युर्दानाय ये स्थिताः

ಹಾಜರುಪಡಿಸುವ ಪ್ರತಿಭೂ ಮೃತನಾದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಪಾವತಿಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿಭೂ ಸಹ ಮೃತನಾದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಪುತ್ರರಿಂದ ಆ ಹಣವನ್ನು ಕೊಡಿಸಬಾರದು; ದಾನವಿತರಣೆಗೆ ನಿಯುಕ್ತರಾದವರು ಅದನ್ನು ದಾನರೂಪವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 15

बहवः स्युर्यदि स्वांशैर् दद्युः प्रतिभुवो धनम् एकच्छायाश्रितेष्वेषु धनिकस्य यथा रुचि

ಪ್ರತಿಭೂಗಳು ಅನೇಕರು ಇದ್ದು, ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪಾಲಿನಂತೆ ಹಣವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಒಂದೇ ಆಶ್ರಯ/ರಕ್ಷಣೆಯಡಿ ಇರುವವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಧನಿಕನು (ಸಾಲಕೊಡುವವನು) ತನ್ನ ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಕ್ರಮಿಸಬಹುದು.

Verse 16

प्रतिभूर्दापितो यत्र प्रकाशं धनिने धनम् द्विगुणं प्रतिदातव्यमृणिकैस्तस्य तद्भवेत्

ಎಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭೂನನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಧನಿಕನಿಗೆ (ಸಾಲಕೊಡುವವನಿಗೆ) ಹಣ ಪಾವತಿಸಲು ಬಲವಂತಪಡಿಸಲಾಯಿತೋ, ಅಲ್ಲಿ ಋಣಿಯು ಆ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಪ್ರತಿಭೂಗೆ ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬೇಕು; ಆ ಹೊಣೆ ಋಣಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.

Verse 17

स्वसन्ततिस्त्रीपशव्यं धान्यं द्विगुणमेव च वस्त्रं चतुर्गुणं प्रोक्तं रसश्चाष्टगुणस् तथा

ಸ್ವಸಂತತಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಪಶುಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಚತುರ್ಗುಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೂ ಘೃತಾದಿ ರಸದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟಗುಣವೆಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 18

आधिः प्रणश्येत् द्विगुणे धने यदि न मोक्ष्यते काले कालकृतं नश्येत् फलभोग्यो न नश्यति

ಸಾಲವು ದ್ವಿಗುಣವಾದಾಗ ಅಡಮಾನ (ಆಧಿ) ನಷ್ಟ/ಜಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ನಿಗದಿತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಮೋಚಿಸದಿದ್ದರೆ ಕಾಲಕಾರಣದಿಂದ ಅದು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಫಲಭೋಗ್ಯವಾಗಿ (ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು) ಇಡಲಾದ ಅಡಮಾನ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 19

गोप्याधिभोग्यो नावृद्धिः सोपकारे ऽथ भाविते नष्टो देयो विनष्टश् च दैवराजकृतादृते

ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕಾದ, ಭೋಗಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯವಾದ ಅಡಮಾನ/ಠೇವಣಿಗೆ ವೃದ್ಧಿ (ಬಡ್ಡಿ) ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಲಾಭಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿದರೆ, ಕಳೆದುಹೋದರೂ ಪೂರೈಸಬೇಕು; ನಾಶವಾದರೂ ಪರಿಹಾರ ಕೊಡಬೇಕು—ದೈವಕೃತ ಅಥವಾ ರಾಜಕೃತ ಹಾನಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ।

Verse 20

आधेः स्वीकरणात्सिद्धौरक्षमाणोप्यसारताम् यातश्चेदन्य आधेयो धनभाग् वा धनी भवेत्

ಅಡಮಾನವನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿದ ಬಳಿಕವೂ, ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅಡಮಾನ ವಸ್ತುವಿನ ಮೌಲ್ಯ/ಸಾರ ಕುಸಿದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು ಅಡಮಾನವಾಗಿ ಪಡೆಯಬಹುದು; ಅಥವಾ ಸಾಲಕೊಡುವವನು ಸಾಲಗಾರನ ಧನದಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರನಾಗಬಹುದು, ಅಥವಾ ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಲೀಕನಾಗಬಹುದು।

Verse 21

चरित्रं बन्धककृतं सवृद्धं दापयेद्वनं सत्यङ्कारकृतं द्रव्यं द्विगुणं प्रतिदापयेत्

ಅಡಮಾನ-ಸಾಲದ ಬಾಕಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿ (ಬಡ್ಡಿ) ಸಹಿತ ವಸೂಲಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ವಂಚಕ ‘ಸತ್ಯ-ದೃಢೀಕರಣ/ಸತ್ಯಙ್ಕಾರ’ದಿಂದ ಪಡೆದ ಧನ/ವಸ್ತುವನ್ನು ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 22

उपस्थितस्य मोक्तव्य आधिर्दण्डो ऽन्यथा भवेत् प्रयोजके सति धनं कुलेन्यस्याधिमाप्नुयात्

ಅಡಮಾನ ಇಟ್ಟವನು (ಪಾವತಿಸಬೇಕಾದ ಮೊತ್ತದೊಂದಿಗೆ) ಹಾಜರಾದಾಗ ಅಡಮಾನ ವಸ್ತುವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ದಂಡ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅಧಿಕೃತ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಇದ್ದರೆ, ಆ ಕುಲದ ಪರವಾಗಿ ಅಡಮಾನವನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸಿ ಧನ/ವಸ್ತುವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು।

Verse 23

तत्कालकृतमूल्यो वा तत्र तिष्ठेदवृद्धिकः प्रतिभाव्यमृणं साक्ष्यमविभक्तेन तत् स्मृतमिति ख , ग , घ , छ , ज , ट च विना धारणकाद्वापि विक्रीणीते ससाक्षिकम्

ಅಥವಾ ಆ ಕಾಲದ ಮೌಲ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೆಲೆಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿ (ಬಡ್ಡಿ) ಇಲ್ಲದೆ ಇರಬೇಕು. ಜಾಮೀನಿನಿಂದ ಭದ್ರಪಡಿಸಿದ ಸಾಲ ಮತ್ತು ಅವಿಭಕ್ತ ಸಹ-ಸ್ವಾಮಿಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯ (ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಲ್ಲ)—ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. (ಖ, ಗ, ಘ, ಛ, ಜ, ಟ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ) ಬರವಣಿಗೆ ಪತ್ರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಹೇಳಿದೆ।

Verse 24

यदा तु द्विगुणीभूतमृणमाधौ तदा खलु मोच्यश्चाधिस्तदुत्पाद्य प्रविष्टे द्विगुणे धने

ಅಡಮಾನ/ಬಂಧಕದಲ್ಲಿ ಋಣವು ದ್ವಿಗುಣವಾದಾಗ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬಂಧಕ ವಸ್ತುವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದರ ಫಲ/ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಮೂಲಧನದ ದ್ವಿಗುಣ ಮೌಲ್ಯ ದೊರೆತಾಗ ಬಂಧಕಗ್ರಾಹಕನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 25

व्यसनस्थमनाख्याय हस्ते ऽन्यस्य यदर्पयेत् द्रव्यं तदौपनिधिकं प्रतिदेयं तथैव तत्

ವ್ಯಸನದಲ್ಲಿರುವವನು ವಿವರ ಹೇಳದೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಕೈಗೆ ಯಾವ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅದು ‘ಔಪನಿಧಿಕ’ (ಗುಪ್ತ/ಅಘೋಷಿತ ನಿಕ್ಷೇಪ) ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬೇಕು।

Verse 26

न दाप्यो ऽपहृतं तत्तु राजदैवकतस्करैः प्रेषश्चेन्मार्गिते दत्ते दाप्यो दण्डश् च तत्समम्

ರಾಜಾಧಿಕಾರಿಗಳು, ದೈವಾಪತ್ತು ಅಥವಾ ಕಳ್ಳರಿಂದ ಅಪಹೃತವಾದ ದ್ರವ್ಯಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಕ/ಪ್ರತಿನಿಧಿಯನ್ನು ದಾಪ್ಯನಾಗಿಸಬಾರದು; ಆದರೆ ಬೇಡಿ ಹುಡುಕಿದ ನಂತರ ಸೇವಕ/ಏಜೆಂಟ್ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದರೆ (ಅಂದರೆ ಮರೆಮಾಚಿದ್ದರೆ), ಅವನು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ದಂಡವನ್ನು ಪಾವತಿಸಬೇಕು।

Verse 27

आजीवन् स्वेच्छया दण्ड्यो दाप्यस्तच्चापि सोदयं याचितावाहितन्यासे निक्षेपेष्वप्ययं विधिः

ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಯಾರು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಿಕ್ಷೇಪ/ಜಮಾವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ದಂಡನೀಯನು; ಆ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಲಾಭ/ವೃದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಮರಳಿ ಕೊಡಬೇಕು. ಇದೇ ವಿಧಿ ಯಾಚಿತ-ನ್ಯಾಸ, ಆವಹಿತ-ನ್ಯಾಸ ಹಾಗೂ ಇತರ ನಿಕ್ಷೇಪಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ।