Adhyaya 218

Verse 1

वलिङ्गाय नामलिङ्गायेति ख , छ च नमो ऽनागतलिङ्गायेत्यादिः देवानुगतलिङ्गिने इत्य् अन्तः पाठः ज पुस्तके नास्ति परमात्मा परंविभो इति ज अथाष्टादशाधिकद्विशततमो ऽध्यायः राजाभिषेककथनं अग्निर् उवाच पुष्करेण च रामाय राजधर्मं हि पृच्छते यथादौ कथितं तद्वद्वशिष्ट कथयामि ते

[ಪಾಠಾಂತರಗಳು] ‘ವಲಿಂಗಾಯ, ನಾಮಲಿಂಗಾಯ’—ಖ ಮತ್ತು ಛ ಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ; ‘ನಮೋऽನಾಗತಲಿಂಗಾಯ…’ ಇತ್ಯಾದಿ. ಅಂತ್ಯದ ‘ದೇವಾನುಗತಲಿಂಗಿನೇ’ ಪಾಠ ಜ ಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ಜ ಯಲ್ಲಿ ‘ಪರಮಾತ್ಮಾ ಪರಂವಿಭೋ’ ಇದೆ. ಈಗ 218ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ—ರಾಜಾಭಿಷೇಕಕಥನ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು: ಪುಷ್ಕರನು ರಾಮನಿಗೆ ರಾಜಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಾನೆ; ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಹೇ ವಸಿಷ್ಠ, ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 2

पुष्कर उवाच राजधर्मं प्रवक्ष्यामि सर्वस्मात् राजधर्मतः राजा भवेत् शत्रुहन्ता प्रजापालः सुदण्डवान्

ಪುಷ್ಕರನು ಹೇಳಿದರು: ನಾನು ರಾಜಧರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರವಚಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಎಲ್ಲ ರಾಜಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ರಾಜನು ಶತ್ರುಹಂತ, ಪ್ರಜಾಪಾಲಕ ಮತ್ತು ದಂಡವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವವನು ಆಗಬೇಕು।

Verse 3

पालयिष्यति वः सर्वान् धर्मस्थान् व्रतमाचरेत् संवत्सरं स वृणुयात् पुरोहितमथ द्विजं

ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು (ನ್ಯಾಯಾಸನಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು) ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ವ್ರತಾಚರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಒಂದು ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ದ್ವಿಜ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಪುರೋಹಿತನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 4

मन्त्रिणश्चाखिलात्मज्ञान्महिषीं धर्मलक्षणां संवत्सरं नृपः काले ससम्भारो ऽभिषेचनं

ಎಲ್ಲ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ನೀತಿತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಹಾಗೂ ಧರ್ಮಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತ ಪ್ರಧಾನ ಮಹಿಷಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಂಡು, ರಾಜನು ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ—ಒಂದು ವರ್ಷದ ಸಿದ್ಧತೆಯ ನಂತರ—ಎಲ್ಲ ಸಾಮಗ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 5

कुर्यान्मृते नृपे नात्र कालस्य नियमः स्मृतः तिलैः सिद्धार्थकैः स्नानं सांवत्सरपुरोहितौ

ರಾಜನು ಮೃತನಾದಾಗ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಕಾಲನಿಯಮವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಾರ್ಥಕ (ಬಿಳಿ ಸಾಸಿವೆ)ಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಈ ವಿಧಿ ಸಾಂವತ್ಸರ ಯಾಜಕ ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ।

Verse 6

घोषयित्वा जयं राज्ञो राजा भद्रासने स्थितः अभयं घोषयेद् दुर्गान्मोचयेद्राज्यपालके

ರಾಜನ ಜಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ರಾಜನು ಭದ್ರಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿ ಅಭಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಕೋಟೆಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ರಾಜ್ಯರಕ್ಷಣೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು/ಕಾವಲುಗಾರರನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 7

पुरोधसाभिषेकात् प्राक् कार्यैन्द्री शान्तिरेव च उपवास्यभिषेकाहे वेद्यग्नौ जुहुयान्मनून्

ಪುರೋಹಿತನ ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಐಂದ್ರಿ-ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಅಭಿಷೇಕದ ದಿನ ವೇದ್ಯಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 8

राजा हरिति छ , ख , घ , ज , ञ , ट च पुरोहितमथर्त्विजमिति ख , घ , छ , ज , ट च जुहुयादमूनिति ङ वैष्णवानैन्द्रमन्त्रांस्तु सावित्रीन् वैश्वदैवतान् सौम्यान् स्वस्त्ययनं शर्मायुष्याभयदान्मनून्

ರಾಜನು ಪುರೋಹಿತನನ್ನೂ ಋತ್ವಿಜ್ ಯಾಜಕನನ್ನೂ ನೇಮಿಸಿ, ನಂತರ ಆ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ವೈಷ್ಣವ ಮತ್ತು ಐಂದ್ರ ಮಂತ್ರಗಳು, ಸಾವಿತ್ರಿ ಮಂತ್ರಗಳು, ವೈಶ್ವದೇವ ಮಂತ್ರಗಳು, ಸೌಮ್ಯ ಮಂತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನ ಸೂತ್ರಗಳು—ಇವು ಕ್ಷೇಮ (ಶರ್ಮ), ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಅಭಯವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವು।

Verse 9

अपराजिताञ्च कलसं वह्नेर्दक्षिणपार्श्वगं सम्पातवन्तं हैमञ्च पूजयेद्गन्धपुष्पकैः

ಅಗ್ನಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಇಡಲಾದ ಅಪರಾಜಿತಾ ಕಲಶವನ್ನೂ, ಸಂಪಾತಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ವರ್ಣ ಪಾತ್ರವನ್ನೂ ಗಂಧ-ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 10

प्रदक्षिणावर्तशिखस्तप्तजाम्बूनदप्रभः रथौघमेघनिर्घोषो विधूमश् च हुताशनः

ಹುತಾಶನ ಅಗ್ನಿಯ ಶಿಖೆ ಬಲಗಡೆಗೆ ಸುತ್ತುವ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾವರ್ತವಾಗಿದೆ; ಅವನು ತಪ್ತ ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಘೋಷ ರಥಸಮೂಹಗಳ ಗರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ; ಅವನು ಧೂಮರಹಿತನು।

Verse 11

अनुलोमः सुगन्धश् च स्वस्तिकाकारसन्निभः प्रसन्नार्चिर्महाज्वालः स्फुलिङ्गरहितो हितः

ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಯ ಜ್ವಾಲೆ ಬಲದಿಕ್ಕಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಸುಗಂಧಯುಕ್ತವಾಗಿ, ಸ್ವಸ್ತಿಕಾಕಾರಸನ್ನಿಭವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿ, ಪ್ರಸನ್ನ ಹಾಗೂ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ, ಮಹಾಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿ, ಚಿನುಗುಗಳಿಲ್ಲದೆ, ವಿಧಿಗೆ ಹಿತಕರವಾಗಿದ್ದರೆ—ಅದು ಶುಭ ಅಗ್ನಿ.

Verse 12

न व्रजेयुश् च मध्येन मार्जारमृगपक्षिणः पर्वताग्रमृदा तावन्मूर्धानं शोधयेन्नृपः

ರಾಜಮಂದಿರ/ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಿಂದ ಬೆಕ್ಕು, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹಾದು ಹೋಗಬಾರದು. ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ರಾಜನು ಪರ್ವತಶಿಖರದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ತನ್ನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 13

वल्मीकाग्रमृदा कर्णौ वदनं केशवालयात् इन्द्रालयमृदा ग्रीवां हृदयन्तु नृपाजिरात्

ಹುಳುಗಡ್ಡೆ (ವಲ್ಮೀಕ) ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು; ಕೇಶವ (ವಿಷ್ಣು) ಆಲಯದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮುಖಕ್ಕೆ; ಇಂದ್ರಾಲಯದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಕಂಠಕ್ಕೆ; ಮತ್ತು ರಾಜನ ಅಂಗಳದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಹೃದಯಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಶುದ್ಧಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 14

करिदन्तोद्धृतमृदा दक्षिणन्तु तथा भुजं वृषशृङ्गोद्धृतमृदा वामञ्चैव तथा भुजं

ಆನೆಯ ದಂತದಿಂದ ಎತ್ತಿದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಬಲ ಭುಜಕ್ಕೆ (ಲೇಪನ/ಶುದ್ಧಿ) ಮಾಡಬೇಕು; ಎತ್ತಿನ ಕೊಂಬಿನಿಂದ ಎತ್ತಿದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಎಡ ಭುಜಕ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 15

सरोमृदा तथा पृष्ठमुदरं सङ्गमान् मृदा नदीतटद्वयमृदा पार्श्वे संशोधयेत्तथा

ಸರೋವರದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ (ದೇಹವನ್ನು) ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು; ನದಿ-ಸಂಗಮದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಬೆನ್ನು ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು; ನದಿಯ ಎರಡೂ ದಡಗಳ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳನ್ನು—ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶೋಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 16

वेश्याद्वारमृदा राज्ञः कटिशौचं विधीयते यज्ञस्थानात्तथैवोरू गोस्थानाज्जानुनी तथा

ರಾಜನಿಗೆ ಕಟಿ-ಪ್ರದೇಶದ ಶೌಚವು ವೇಶ್ಯೆಯ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಊರುಗಳು ಯಜ್ಞಸ್ಥಾನದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ, ಮಣಿಕಟ್ಟು/ಮೋಕಾಲುಗಳು ಗೋಶಾಲೆಯ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯಾಗಬೇಕು.

Verse 17

अश्वस्थानात्तथा जङ्घे रथचक्रमृदाङ्घ्रिके मूर्धानं पञ्चगव्येन भद्रासनगतं नृपं

ನಂತರ ಜಂಘೆಗಳಿಗಾಗಿ ಅಶ್ವಶಾಲೆಯ ಮಣ್ಣನ್ನು, ಪಾದಗಳಿಗಾಗಿ ರಥಚಕ್ರಸ್ಪರ್ಶಿತ ಮಣ್ಣನ್ನೂ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶಿತ ಮಣ್ಣನ್ನೂ ತೆಗೆದು, ಭದ್ರಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ರಾಜನ ಶಿರಸ್ಸಿಗೆ ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 18

अभिषिञ्चेदमात्यानां चतुष्टयमथो घटैः चन्द्रालयमृदेति ज सरोमृदेत्यादिः संशोधयेत्तथेत्यन्तः पाठः ज पुस्तके नास्ति पूर्वतो हेमकुम्भेन घृतपूर्णेन ब्राहणः

ನಂತರ ಘಟಗಳ ಮೂಲಕ ನಾಲ್ವರು ಅಮಾತ್ಯರ ಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು. (ಪಾಠಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ‘ಚಂದ್ರಾಲಯಮೃದ್’, ‘ಸರೋಮೃದ್’ ಇತ್ಯಾದಿ ಪಾಠಗಳು ಶೋಧನೀಯ; ‘ತಥಾ…’ ಅಂತ್ಯಭಾಗ ‘ಜ’ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.) ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತುಪ್ಪ ತುಂಬಿದ ಸ್ವರ್ಣಕುಂಭವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು.

Verse 19

रूप्यकुम्भेन याम्ये च क्षीरपूर्णेन क्षत्रियः दध्ना च ताम्रकुम्भेन वैश्यः पश्चिमगेन च

ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಹಾಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬೆಳ್ಳಿ ಕುಂಭದಿಂದ (ವಿಧಿಯನ್ನು) ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವೈಶ್ಯನು ಮೊಸರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ತಾಮ್ರಕುಂಭದಿಂದ (ವಿಧಿಯನ್ನು) ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 20

मृण्मयेन जलेनोदक् शूद्रामात्यो ऽभिषिचयेत् ततो ऽभिषेकं नृपतेर्बह्वृचप्रवरो द्विजः

ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ನೀರಿನಿಂದ ಶೂದ್ರ ಅಮಾತ್ಯನು ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಸಿಂಚನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಬಹ್ವೃಚರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ರಾಜಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 21

कुर्वीत मधुना विप्रश्छन्दोगश् च कुशोदकैः सम्पातवन्तं कलशं तथा गत्वा पुरोहितः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಧುವಿನಿಂದ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಿ; ಛಾಂದೋಗ ಪುರೋಹಿತನು ಕುಶಾ-ಮಿಶ್ರಿತ ಜಲದಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಪುರೋಹಿತನು ವಿಧಿಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸಂಪಾತ-ಸಂಸ್ಕಾರಯುಕ್ತ ಕಲಶವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಿ.

Verse 22

विधाय वह्निरक्षान्तु सदस्येषु यथाविधि राजश्रियाभिषेके च ये मन्त्राः परिकीर्तिताः

ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಭಾಸದರು/ಋತ್ವಿಜರಿಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿ-ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ರಾಜಶ್ರೀ-ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು/ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು.

Verse 23

तैस्तु दद्यान्महाभाग ब्राह्मणानां स्वनैस् तथा ततः पुरोहितो गच्छेद्वेदिमूलन्तदेव तु

ಓ ಮಹಾಭಾಗನೇ! ಆ (ದಕ್ಷಿಣೆ/ಉಪಹಾರ)ಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು; ನಂತರ ಪುರೋಹಿತನು ಅಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ವೇದಿಯ ಮೂಲಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು—ಇದೇ ವಿಧಿ.

Verse 24

शतच्छिद्रेण पात्रेण सौवर्णेनाभिषेचयेत् या ओषधीत्योषधीभीरथेत्युक्त्वेति गन्धकैः

ನೂರು ರಂಧ್ರಗಳಿರುವ ಸುವರ್ಣ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು; ‘ಯಾ ಓಷಧೀಃ’, ‘ಓಷಧೀಭಿಃ’, ‘ರಥೇ…’ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಲವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು.

Verse 25

पुष्पैः पुष्पवतीत्येव ब्राह्मणेति च वीजकैः रत्नैर् आशुः शिशानश् च ये देवाश् च कुशोदकैः

ಹೂಗಳಿಂದ ‘ಪುಷ್ಪವತೀ’ ಎಂದು, ಬೀಜ/ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ‘ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ’ ಎಂದು; ರತ್ನಗಳಿಂದ ‘ಆಶುಃ’ ಮತ್ತು ‘ಶಿಶಾನಶ್’ ಎಂದು; ಹಾಗೆಯೇ ಕುಶಾ-ಜಲದಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 26

यजुर्वेद्यथर्ववेदी गन्धद्वारेति संस्पृशेत् शिरः कण्ठं रोचनया सर्वतीर्थोदकैर् द्विजाः

ಯಜುರ್ವೇದಿ ಮತ್ತು ಅಥರ್ವವೇದಿ ‘ಗಂಧದ್ವಾರ’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಿ. ರೋಚನದಿಂದ ಶಿರಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕಂಠವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಸರ್ವತೀರ್ಥೋದಕದಂತೆ ಪವಿತ್ರ ಜಲದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಮಾಡಲಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ.

Verse 27

गीतवाद्यादिनिर्घोषैश्चामरव्यजनादिभिः सर्वौषधिमयं कुम्भं धारयेयुर्नृपाग्रतः

ಗೀತೆ-ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದ ನಡುವೆ, ಚಾಮರ-ವ್ಯಜನಾದಿ ವಿಧಿಸತ್ಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸರ್ವೌಷಧಿಮಯ ಅಭಿಷೇಕಕುಂಭವನ್ನು ರಾಜನ ಮುಂದಾಗಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 28

तं पश्येद्दर्पणं राजा घृतं वै मङ्गलादिकं अभ्यर्च्य विष्णुं ब्रह्माणमिन्द्रादींश् च ग्रहेश्वरान्

ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಗ್ರಹೇಶ್ವರರನ್ನೂ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ರಾಜನು ಆ ದರ್ಪಣವನ್ನೂ ಘೃತಾದಿ ಮಂಗಳದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನೂ ನೋಡುವನು.

Verse 29

वेदिमूलन्तथैव तु इरि ख दीपकैर् इति ङ यजुर्वेद्यथ ऋग्वेदी इति ङ ग्रहादिकानिति ख , ग , घ च व्याघ्रचर्मोत्तरां शय्यामुपविष्टः पुरोहितः मधुपर्कादिकं दत्त्वा पट्टबन्धं प्रकारयेत्

ಅದೇ ರೀತಿ ವೇದಿಯ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೀಪಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ವ್ಯಾಘ್ರಚರ್ಮ ಹಾಸಿದ ಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಪುರೋಹಿತನು ಮಧುಪರ್ಕಾದಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಪಟ್ಟಬಂಧ (ಶಿರೋಬಂಧ) ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿಸಬೇಕು.

Verse 30

राज्ञोमुकुटबन्धञ्च पञ्चचर्मोत्तरं ददेत् ध्रुवाद्यैर् इति च विशेद् वृषजं वृषदंशजं

ರಾಜನಿಗೆ ಮುಕುಟಬಂಧವನ್ನೂ ಪಂಚಚರ್ಮಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಉತ್ತರೀಯವನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು. ನಂತರ ಧ್ರುವಾದಿ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ, ವೃಷಜ ಮತ್ತು ವೃಷದಂಶಜರನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು.

Verse 31

द्वीपिजं सिंहजं व्याघ्रजातञ्चर्म तदासने अमात्यसचिवादींश् च प्रतीहारः प्रदर्शयेत्

ಆ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಚಿರತೆ, ಸಿಂಹ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಘ್ರದ ಚರ್ಮವನ್ನು ಇಡಬೇಕು; ಪ್ರತೀಹಾರನು ಅಮಾತ್ಯರು, ಸಚಿವರು ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿ ತೋರಿಸಬೇಕು.

Verse 32

गोजाविगृहदानाद्यैः सांवत्सरपुरोहितौ पूजयित्वा द्विजान् प्रार्च्य ह्य् अन्यभूगोन्नमुख्यकैः

ಹಸು, ಮೇಕೆ, ಮನೆ ಮೊದಲಾದ ದಾನಗಳಿಂದ ವಾರ್ಷಿಕ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ದ್ವಿಜರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು; ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯ ಮೊದಲಾದ ಇತರ ಅರ್ಪಣಗಳಿಂದಲೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

Verse 33

वह्निं प्रदक्षिणीकृत्य गुरुं नत्वाथ पृष्ठतः वृषमालभ्य गां वत्सां पूजयित्वाथ मन्त्रितं

ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಗುರುವನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ; ನಂತರ ಹಿಂದೆಂದಿನಿಂದ ವೃಷಭವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹಸು ಮತ್ತು ಕರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಮಂತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಿಂದ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 34

अश्वमारुह्य नागञ्च पूजयेत्तं समारुहेत् परिभ्रमेद्राजमार्गे बलयुक्तः प्रदक्षिणं

ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಆನೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಅದನ್ನು ಏರಿ, ಬಲಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಾಗಿ ಸುತ್ತಾಡಬೇಕು.

Verse 35

पुरं विशेच्च दानाद्यैः प्रार्च्य सर्वान् विसर्जयेत्

ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ದಾನಾದಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಿ; ನಂತರ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಬೇಕು.