Adhyaya 41

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये अर्घ्यदानकथनं नाम चत्वारिंशो ऽध्यायः अथैकचत्वारिंशो ऽध्यायः शिलाविन्यासविधानं भगवानुवाच पादप्रतिष्ठां वक्षामि शिलाविन्यासलक्षणं अग्रतो मण्डपः कार्यः कुण्डलानान्तु चतुष्टयं

ಇಂತೆ ಆದಿಮಹಾಪುರಾಣದ ಆಗ್ನೇಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಅರ್ಘ್ಯದಾನಕಥನ’ ಎಂಬ ನಲವತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ—‘ಶಿಲಾವಿನ್ಯಾಸವಿಧಾನ’ ಆರಂಭ. ಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಪಾದಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನೂ ಶಿಲಾವಿನ್ಯಾಸದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಂಡಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಕುಂಡಲಗಳ ಚತುಷ್ಟಯವನ್ನೂ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 2

कुम्भन्यासेष्टकान्यासो द्वारस्तम्भोच्छ्रयं शुभं पादोनं पूरयेत् खातं तत्र वास्तुं यजेत् समे

ಕುಂಭನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಕಾನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ದ್ವಾರಸ್ತಂಭಗಳ ಶುಭವಾದ ಎತ್ತರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ತೋಡಿದ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಪಾದೋನವಾಗಿ (ಒಂದು ಚತುರ್ಥಾಂಶ ಕಡಿಮೆ) ತುಂಬಿ, ನಂತರ ಸಮತಲ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತು ದೇವತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 3

इष्टकाश् च सुपक्वाः स्युर्द्वादशाङ्गुलसम्मिताः सविस्तारत्रिभागेन वैपुल्येन समन्विताः

ಇಷ್ಟಕೆಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಬಂದಿರಬೇಕು; ಉದ್ದವು ದ್ವಾದಶ ಅಂಗುಲ. ಅವುಗಳ ಅಗಲವು ಆ ಉದ್ದದ ಒಂದು-ಮೂರನೇ ಭಾಗದಷ್ಟು ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯ ದಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಇರಬೇಕು।

Verse 4

करप्रमाणा श्रेष्ठा स्याच्छिलाप्यथ शिलामये नव कुम्भांस्ताम्रमयान् स्थापयेदिष्टकाघटान्

ಕರಪ್ರಮಾಣ (ಕೈಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಆಧಾರದ ಪ್ರಮಾಣ) ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಶಿಲೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ನಿರ್ಮಾಣವು ಶಿಲಾಮಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ಶಿಲಾಸ್ಥಾಪನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ತಾಮ್ರಮಯ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಇಷ್ಟಕಾಘಟಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 5

अद्भिः पञ्चकषायेण सर्वौषधिजलेन च गन्धतोयेन च तथा कुम्भैस्तोयसुपूरितैः

ಜಲದಿಂದ—ಪಂಚಕಷಾಯದಿಂದ, ಸರ್ವ ಔಷಧಿಜಲದಿಂದ ಹಾಗೂ ಸುಗಂಧಿತ ಜಲದಿಂದಲೂ; ಹಾಗೆಯೇ ನೀರಿನಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ತುಂಬಿದ ಕಲಶಗಳಿಂದ (ಅಭಿಷೇಕ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 6

हिरण्यव्रीहिसंयुक्तैर् गन्धचन्दनचर्चितैः आपो हि ष्ठेति तिसृभिः शन्नो देवीति चाप्यथ

ನಂತರ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿದಾಣಗಳಿಂದ ಮಿಶ್ರಿತ, ಸುಗಂಧ ಹಾಗೂ ಚಂದನಲೇಪದಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಜಲದಿಂದ, “ಆಪೋ ಹಿ ಷ್ಠಾ…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೂರು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನೂ “ಶಂ ನೋ ದೇವೀ…” ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಜಪಿಸುತ್ತಾ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 7

तरत् समन्दीरिति च पावमानीभिरेव च उदुत्तमं वरुणमिति कथानश् च तथैव च

ಮತ್ತೂ “ತರತ್ ಸಮಂದೀರಿ…” ಎಂಬ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪಾವಮಾನೀ ಸೂಕ್ತಗಳೊಂದಿಗೆ; ಹಾಗೆಯೇ “ಉದುತ್ತಮಂ ವರುಣಂ…” ಮತ್ತು “ಕಥಾ ನಃ…” ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನೂ ಅದೇ ವಿಧವಾಗಿ ಪಠಿಸಬೇಕು.

Verse 8

सुविस्तारं विभागेन नैपुण्यनेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिला स्यान्न शिलामये इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः भवतत्समन्दीरितीति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः वरुणस्येति मन्त्रेण हंसः शुचिषदित्यपि श्रीसूक्तेन तथा शिलाः संस्थाप्य संघटाः

ವಿಸ್ತೃತ ವಿಭಾಗ ಮತ್ತು ನೈಪುಣ್ಯಪೂರ್ಣ ವಿಧಾನಾನುಸಾರ (ಗುರುತಿಸಲಾದ ಪಾಠಾಂತರಗಳಂತೆ), ಶಿಲೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ದೃಢವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಬೇಕು; “ವರುಣಸ್ಯ…” ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ “ಹಂಸಃ…”, “ಶುಚಿಷದ್…” ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದಿಂದಲೂ (ಈ ಸ್ಥಾಪನೆ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 9

शय्यायां मण्डपे प्राच्यां मण्डले हरिमर्चयेत् जुहुयाज्जनयित्वाग्निं समिधो द्वादशीस्ततः

ಮಂಡಪದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಮಂಡಲ ಮತ್ತು ಶಯ್ಯಾ (ಆಸನ/ವೇದಿ) ಮೇಲೆ ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು)ಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು; ತದನಂತರ ಹನ್ನೆರಡು ಸಮಿಧೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 10

आघारावाज्यभागौ तु प्रणवेनैव कारयेत् अष्टाहुतीस् तथाष्टान्तैर् आज्यं व्याहृतिभिः क्रमात्

ಎರಡು ಆಘಾರ ಆಹುತಿಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಎರಡು ಆಜ್ಯ-ಭಾಗಗಳನ್ನೂ ಕೇವಲ ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ದಿಂದಲೇ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತುಪ್ಪದ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ವ್ಯಾಹೃತಿ-ಸಹಿತ ಸಮಾಪನ ಆಹುತಿಗಳನ್ನೂ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

Verse 11

लोकेशानामग्नये वै सोमायावग्रहेषु च पुरुषोत्तमायेति च व्याहृतीर्जुहुयात्ततः

ನಂತರ ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು—‘ಅಗ್ನಯೇ ವೈ’, ‘ಸೋಮಾಯ’, ‘ಅವಗ್ರಹೇಷು’, ಹಾಗೂ ‘ಪುರುಷೋತ್ತಮಾಯ’ ಎಂದು.

Verse 12

प्रायश्चित्तं ततः पूर्णां मूर्तिमांसघृतांस्तिलान् वेदाद्यैर् द्वादशान्तेन कुम्भेषु च पृथक् पृथक्

ನಂತರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಾರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಿ ಇಡಬೇಕು—ಮೂರ್ತಿ/ಪ್ರತಿನಿಧಿ-ರೂಪ, ಮಾಂಸ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳು. ವೇದಾದಿ ಪಠಣದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ದ್ವಾದಶಾಂತ (ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಸಮಾಪನ) ತನಕ ವೈದಿಕ ಜಪದೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಪ್ರತಿದ್ರವ್ಯವೂ ತನ್ನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರಲಿ.

Verse 13

प्राङ्मुखस्तु गुरुः कुर्यादष्टदिक्षु विलिप्य च मध्ये चैकां शिलां कुम्भं न्यसेदेतान् सुरान् क्रमात्

ಗುರು ಪೂರ್ವಮುಖನಾಗಿ ಕರ್ಮವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಪನ/ಚಿಹ್ನೀಕರಣ ಮಾಡಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಿಲೆ ಮತ್ತು ಕುಂಭವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಈ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 14

पद्मं चैव महापद्मं मकरं कच्छपं तथा कुमुदञ्च तथा नन्दं पद्मं शङ्खञ्च पद्मिनीं

ಹಾಗೆಯೇ ಪದ್ಮ, ಮಹಾಪದ್ಮ, ಮಕರ ಮತ್ತು ಕಚ್ಛಪ; ಹಾಗೆಯೇ ಕುಮುದ ಮತ್ತು ನಂದ; ಮತ್ತೆ ಪದ್ಮ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಪದ್ಮಿನೀ—ಇವನ್ನೂ ವಿನ್ಯಾಸ/ಆಲೇಖನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 15

कुम्भान्न चालयेत्तेषु इष्टकानान्तु देवताः ईशानान्ताश् च पूर्वादाविष्टकां प्रथमं न्यसेत्

ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಕದಲಿಸಬಾರದು. ಆ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಕಗಳ ಮೇಲೆ (ವೇದಿ-ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳ ಮೇಲೆ) ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಬೇಕು—ಈಶಾನಾದಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದಿಕ್ಕುಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ; ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಮೊದಲ ಇಷ್ಟಕವನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

Verse 16

शक्तयो विमलाद्यास्तु इष्टकानान्तु देवताः न्यसनीया यथा योगं मध्ये न्यस्या त्वनुग्रहा

ವಿಮಲಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಇಷ್ಟಕಗಳ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಯಥಾಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ ನ್ಯಾಸದಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಬೇಕು; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನುಗ್ರಹಾ (ಕೃಪಾಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 17

अव्यङ्गे चाक्षत पूर्णं मुनेरङ्गिरसः सुते इष्टके त्वं प्रयच्छेष्टं प्रतिष्ठां कारयाम्यहं

ಅವ್ಯಂಗ (ನಿರ್ದೋಷ) ಅಂಗದ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಷತ (ಅಖಂಡ ಅಕ್ಕಿ) ತುಂಬಿಸಿ ಇಡಬೇಕು. ಅಂಗಿರಸ ಮುನಿಯ ಪುತ್ರನೇ—ಹೇ ಇಷ್ಟಕೇ—ಇಷ್ಟಫಲವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು; ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 18

मन्त्रेणानेन विन्यस्य इष्टका देशक्रमोत्तमः सम्युता इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अष्टाहुतीप्लथा पूर्णैर् आज्यमिति ग, घ, ङ, इति पुस्तकत्रयपाठः सोमाय च ग्रहाय चेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः द्वादशार्णेन इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः गर्भाधानं ततः कुर्यान्मध्यस्थाने समाहितः

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಇಷ್ಟಕಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಸ್ಥಳಕ್ರಮಾನುಸಾರ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಯಥಾಸ್ಥಾನ ಸಮ್ಯಕ್ ಸಂಯೋಜಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ‘ಗರ್ಭಾಧಾನ’ ಎಂಬ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. (ಪಾಠಾಂತರದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಅಷ್ಟಾಹುತಿಗಳಿಂದ ಆಜ್ಯಾಹುತಿ, ‘ಸೋಮಾಯ ಚ ಗ್ರಹಾಯ ಚ’ ಎಂಬ ಆಮಂತ್ರಣ, ಹಾಗೂ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರಪ್ರಯೋಗವೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.)

Verse 19

कुम्भोपरिष्ठादेवेशं पद्मिनीं न्यस्य देवतां मृत्तिकाश् चैव पुष्पाणि धातवो रत्नमेव च

ಕುಂಭದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ದೇವೇಶ್ವರನನ್ನೂ ಪದ್ಮಿನೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ದೇವಿಯನ್ನೂ ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮೃತ್ತಿಕೆಗಳು, ಪುಷ್ಪಗಳು, ಧಾತುಗಳು ಮತ್ತು ರತ್ನವನ್ನೂ ವಿನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 20

लौहानि दिक्पतेरस्त्रं यजेद्वै गर्भभाजने द्वादशाङ्गुलविस्तारे चतुरङ्गुलकोच्छ्रये

ದಿಕ್ಪತಿ (ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಧಿಪತಿ) ಯ ಲೋಹಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ ಗರ್ಭ-ಭಾಜನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆ ಪಾತ್ರವು ಹನ್ನೆರಡು ಅಂಗುಲ ಅಗಲ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಅಂಗುಲ ಎತ್ತರವಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 21

पद्माकारे ताम्रमये भाजने पृथिवीं यजेत् एकान्ते सर्वभूतेशे पर्वतासनमण्डिते

ಪದ್ಮಾಕಾರದ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪೃಥಿವೀ-ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಇದು ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಸರ್ವಭೂತೇಶ (ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ) ಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತ-ಆಸನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕು.

Verse 22

समुद्रपरिवारे त्वं देवि गर्भं समाश्रय नन्दे नन्दय वासिष्ठे वसुभिः प्रजया सह

ಹೇ ದೇವಿ! ಸಮುದ್ರ-ಪರಿವಾರದಿಂದ ಆವರಿತಳಾದ ನೀನು ಗರ್ಭವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಹೇ ನಂದಾ! ವಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸಂತತಿಯೊಡನೆ ವಾಸಿಷ್ಠ ವಂಶವನ್ನು ಆನಂದಗೊಳಿಸಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸು.

Verse 23

जये भार्गवदायादे प्रजानां विजयावहे पूर्णेङ्गिरसदायादे पूर्णकामं कुरुष्व मां

ಹೇ ಜಯಾ! ಭೃಗು ವಂಶದ ದಾಯಾದೆ, ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ವಿಜಯವನ್ನು ತರುವವಳೆ; ಹೇ ಪೂರ್ಣಾ! ಅಂಗಿರಸ ವಂಶದ ದಾಯಾದೆ—ನನ್ನನ್ನು ಪೂರ್ಣಕಾಮನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡು.

Verse 24

भद्रे काश्यपदायादे कुरु भद्रां मतिं मम सर्ववीजसमायुक्ते सर्वरत्नौषधीवृते

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ಕಾಶ್ಯಪ ವಂಶದ ದಾಯಾದೆ, ನನ್ನ ಮತಿಯನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ—ಕಲ್ಯಾಣಮಯವಾಗಿ ಮಾಡು. ಹೇ ಸರ್ವ ಬೀಜಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತಳೇ, ಸರ್ವ ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಆವರಿತ ದೇವಿಯೇ!

Verse 25

जये सुरुचिरे नन्दे वासिष्ठे रम्यतामिह प्रजापतिसुते देवि चतुरस्रे महीयसि

ಹೇ ಜಯದಾಯಿನಿ, ಹೇ ಸುರುಚಿರೆ, ಹೇ ನಂದೆ, ಹೇ ವಾಸಿಷ್ಠೀ—ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ ರಮ್ಯವಾಗಿ ವಾಸಿಸು. ಹೇ ಪ್ರಜಾಪತಿಸುತೆ ದೇವಿ, ಹೇ ಚತುರಸ್ರೇ, ಹೇ ಮಹೀಯಸಿ, ಅನುಗ್ರಹಿಸು.

Verse 26

सुभगे सुप्रभे भद्रे गृहे काश्यपि रम्यतां पूजिते परमाश् चर्ये गन्धमाल्यैर् अलङ्कृते

ಹೇ ಸುಭಗೇ, ಹೇ ಸುಪ್ರಭೇ, ಹೇ ಭದ್ರೇ (ಗೃಹದೇವಿ), ಹೇ ಕಾಶ್ಯಪೀ—ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಮ್ಯವಾಗಿ ವಾಸಿಸು. ಪೂಜಿತ, ಪರಮ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ, ಸುಗಂಧ-ಮಾಲ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ (ಈ ಗೃಹದಲ್ಲಿ) ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ ಇರು.

Verse 27

भवभूतिकरी देवि गृहे भार्गवि रम्यतां देशस्वामिपुरस्वामिगृहस्वामिपरिग्रहे

ಹೇ ದೇವಿ ಭಾರ್ಗವೀ, ಭವ-ಭೂತಿ (ಕ್ಷೇಮ-ಸಮೃದ್ಧಿ) ನೀಡುವವಳೇ, ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಮ್ಯವಾಗಿ ವಾಸಿಸು. ದೇಶಸ್ವಾಮಿ, ಪುರಸ್ವಾಮಿ, ಗೃಹಸ್ವಾಮಿ ಇವರ ಅಧಿಕಾರ-ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿ (ಇಲ್ಲಿ) ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ ಇರು.

Verse 28

मनुष्यादिकतुष्ट्यर्थं पशुवृद्धिकरी भव एवमुक्त्वा ततः खातं गोमूत्रेण तु सेचयेत्

“ಮಾನವ ಮೊದಲಾದವರ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಪಶುವೃದ್ಧಿ ಉಂಟುಮಾಡುವವಳಾಗು”—ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಂತರ ತೋಡಿದ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಗೋಮೂತ್ರದಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 29

कृत्वा निधापयेद्गर्भं गर्भाधानं भवेन्निशि गोवस्त्रादि प्रदद्याच्च गुरवेन्येषु भोजनं

ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಗರ್ಭನಿಧಾನ (ಸಂಕಲ್ಪ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಗರ್ಭಾಧಾನ ಸಂಸ್ಕಾರವು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು. ಗೋವು, ವಸ್ತ್ರಾದಿ ದಾನ ನೀಡಿ, ಗುರುಗೂ ಇತರರಿಗೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 30

रसमेव चेति ग घ ङ चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रिययेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः गर्भं न्यस्येष्टका न्यस्य ततो गर्भं प्रपूरयेत् पीठबन्धमतः कुर्यान्मितप्रासादमानतः

ಗರ್ಭವನ್ನು (ಆಧಾರ-ಗುಹೆಯನ್ನು) ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಇಷ್ಟಕಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟ ನಂತರ, ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಬೇಕು. ಅನಂತರ ಮಾಪಿತ ಪ್ರಾಸಾದ-ಮಾನಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪೀಠಬಂಧವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

Verse 31

पीठोत्तमञ्चोच्छ्रयेण प्रासादस्यार्धविस्तरात् पदहीनं मध्यमं स्यात् कनिष्ठं चोत्तमार्धतः

ಪೀಠ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮಂಚದ ಎತ್ತರದ ಮಾನದ ಆಧಾರದಿಂದ ಪ್ರಾಸಾದದ ಅಗಲವು ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿ ಅರ್ಧವೆಂದು ನಿಗದಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಪಾದ ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ ಅದು ‘ಮಧ್ಯಮ’; ‘ಕನಿಷ್ಠ’ವು ‘ಉತ್ತಮ’ದ ಅರ್ಧವೆಂದು ಗಣನೆ.

Verse 32

पीठबन्धोपरिष्ठात्तु वास्तुयागं पुनर्यजेत् पादप्रतिष्ठाकारी तु निष्पापो दिवि मोदते

ಪೀಠಬಂಧ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ವಾಸ್ತುಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಪಾದಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮಾಡುವವನು ಪಾಪರಹಿತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

देवागारं करोमीति मनसा यस्तु चिन्तयेत् तस्य कायगतं पापं तदह्ना हि प्रणश्यति

ಯಾರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ‘ನಾನು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವು ಅದೇ ದಿನ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 34

कृते तु किं पुनस्तस्य प्रासादे विधिनैव तु अष्टेष्टकसमायुक्तं यः कुर्याद्देवतालयं

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಅದರ ಫಲ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ—ವಿಧಿಯಂತೆ ಆ ಪ್ರಾಸಾದದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೇಷ್ಟಕ (ಎಂಟು ಇಷ್ಟಕಗಳು) ಸಮಾಯುಕ್ತ ದೇವತಾಲಯವನ್ನು ಯಾರು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೋ.

Verse 35

न तस्य फलसम्पत्तिर्वक्तुं शक्येत केनचित् अनेनैवानुमेयं हि फलं प्रासादविस्तरात्

ಅದರ ಫಲಸಂಪತ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಯಾರೂ ವರ್ಣಿಸಲಾರರು. ಈ ಪ್ರಾಸಾದದ ವಿಸ್ತಾರದಿಂದಲೇ ಆ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಊಹಿಸಬೇಕು.

Verse 36

ग्राममध्ये च पूर्वे च प्रत्यग्द्वारं प्रकल्पयेत् विदिशासु च सर्वासु ग्रामे प्रत्यङ्मुखो भवेत् दक्षिणे चोत्तरे चैव पश्चिमे प्राङ्मुखो भवेत्

ಗ್ರಾಮದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲೂ ಪಶ್ಚಿಮಮುಖ ದ್ವಾರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ವಿದಿಶೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರವೇಶ ಪಶ್ಚಿಮಮುಖವಾಗಿರಲಿ. ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣ, ಉತ್ತರ ಹಾಗೂ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿರಲಿ.