Shloka 1
Kuru's Consecration — Kuru’s Consecration and the Sanctification of Samantapañcaka (Kurukshetra)
देवदेव उवाच तस्यां तपत्यां नरसत्तमेन जातः सुतः पार्थिवलक्षणस्तु स जातकर्मादिभिरेव संस्कृतो विवर्द्धताज्येन हुतो यथाग्निः
devadeva uvāca tasyāṃ tapatyāṃ narasattamena jātaḥ sutaḥ pārthivalakṣaṇastu sa jātakarmādibhireva saṃskṛto vivarddhatājyena huto yathāgniḥ
ព្រះទេវទេវ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ក្នុងនាង តបតី នោះ ដោយបុរសល្អឥតខ្ចោះ បានកើតកូនប្រុសមួយ មានលក្ខណៈនៃព្រះមហាក្សត្រ។ គេបានធ្វើសំស្ការ តាមពិធីកំណើត ចាប់ពី ជាតកರ್ಮ (jāta-karma) ជាដើម ដោយត្រឹមត្រូវ; ហើយគាត់បានលូតលាស់ ដូចភ្លើងដែលត្រូវបានបំប៉នដោយឃី (ghee) កាន់តែច្រើន។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
A ruler is not merely born but ‘made’ through dharmic cultivation: saṁskāras and disciplined upbringing are presented as the proper means to refine innate potential into kingly excellence.
This belongs to Vaṁśānucarita (accounts of dynasties and royal progeny), rather than sarga/pratisarga; it is a lineage-focused narrative segment.
The simile of fire nourished by ghee suggests that virtues and capacities intensify when sustained by correct rites, guidance, and dharma—growth is purposeful and sacramental, not accidental.