Adhyaya 96

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततोगच्छेन्महादेवि कामेश्वरमिति स्मृतम् । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुषां त्रितये स्थितम् । रतीश्वरमिति ख्यातं त्रेतायां तत्सुरे श्वरि

ឥશ્વរៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី គួរទៅកាន់ទីសក្ការៈដែលគេហៅថា កាមេឝ្វរៈ។ នៅទិសខាងជើងរបស់ទីនោះ ចម្ងាយបីប្រវែងធ្នូ មានទេវតាដែលល្បីថា រតីឝ្វរៈ ដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះតាំងពីយុគត្រេតា ឱ មហារីនីនៃទេវតាទាំងឡាយ។

Verse 2

यस्मिन्दृष्टे मनुष्याणां पूजिते तु वरानने । नश्येच्च सप्तजन्माघं गृहभंगश्च नो भवेत्

ឱ ទេវីមុខស្រស់! គ្រាន់តែបានឃើញទីនោះ—ជាពិសេសបានបូជាវា—បាបនៃមនុស្សក្នុង៧ជាតិរលាយអស់ ហើយគ្រួសារមិនជួបវិនាសឡើយ។

Verse 3

देव्युवाच । केनायं स्थापितो देव कस्मात्प्रोक्तो रतीश्वरः । दर्शनेनास्य किं श्रेयः सर्वं विस्तरतो वद

ទេវីមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់! អ្នកណាបានស្ថាបនាវានេះ? ហេតុអ្វីបានហៅថា រតីឥશ્વរ? ការទស្សនាវាផ្តល់សេចក្តីប្រយោជន៍អ្វី? សូមប្រាប់លម្អិតទាំងអស់»។

Verse 4

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् । रतिर्नामाभवत्साध्वी कामपत्नी यशस्विनी

ឥશ્વរមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ស្តាប់ចុះ ឱ ទេវី; ខ្ញុំនឹងនិទានរឿងមួយដែលបំផ្លាញបាប។ មានស្ត្រីសុចរិតម្នាក់ឈ្មោះ រតី ជាភរិយាដ៏ល្បីល្បាញរបស់ កាម»។

Verse 5

दग्धे मनसिजे पूर्वं देवेन त्रिपुरारिणा । तदर्थाय तपस्तेपे तस्मिन्देशे रतिः किल

កាលពីមុន ពេល មនសិជ (កាម) ត្រូវបានព្រះ ត្រីបុរារី (សិវៈ) ដុតឲ្យឆេះ រតីបានធ្វើតបស្យា នៅដែននោះឯង ដើម្បីសម្រេចគោលបំណងនោះ (ឲ្យគាត់ត្រឡប់មកវិញ)។

Verse 6

अंगुष्ठाग्रेण तिष्ठन्त्या यावद्युगचतुष्टयम् । आराधितो महादेवः शांतेन मनसा प्रिये

នាងឈរលើចុងមេដៃរបស់នាង រយៈពេលដល់៤យុគ ដោយចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ នាងបានបូជាព្រះមហាទេវ ឱ ស្នេហា។

Verse 7

कस्मिंश्चिदथ काले तु निर्भिद्य धरणीतलम् । तदग्रतः समुत्तस्थौ लिगं माहेश्वरं प्रिये

នៅកាលមួយ ព្រះលិង្គមាហេស្វរៈ បានបំបែកផ្ទៃដី ហើយលេចឡើងនៅមុខនាង ឱ ព្រះप्रिय។

Verse 8

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । आह्लादयंती सहसा तस्याश्चित्तं वरानने

នៅវេលានោះឯង សំឡេងមិនមានរាងកាយបាននិយាយ បណ្ដាលឲ្យចិត្តនាងរីករាយភ្លាមៗ ឱ នារីមុខស្រស់។

Verse 9

यस्मान्माहेश्वरं लिंगं त्वद्भक्त्या सहसोत्थितम् । पूजयेस्तन्महाभागे ततः कांतमवाप्स्यसि

ព្រោះព្រះលិង្គមាហេស្វរៈនេះ បានលេចឡើងភ្លាមៗដោយអំណាចនៃភក្តីរបស់អ្នក ឱ នារីមានភាគល្អ—ចូរគោរពបូជាព្រះលិង្គនោះ; បន្ទាប់មក អ្នកនឹងបានជួបអ្នកជាទីស្រឡាញ់។

Verse 10

एतच्छुत्वा तु सा साध्वी देवदूतस्य भाषितम् । तल्लिंगं पूजयामास स भक्त्या परमया युता

នាងស្ត្រីសុចរិតនោះ បានស្តាប់ពាក្យរបស់ទេវទូត ហើយបានបូជាព្រះលិង្គនោះ ដោយភក្តីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។

Verse 11

ततः कामः समुत्तस्थौ सुप्तोत्थित इव प्रिये । ततः प्रभृति तल्लिंगं कामेश्वरमिति श्रुतम्

បន្ទាប់មក កាមៈបានលេចឡើងវិញ ដូចជាភ្ញាក់ពីដំណេក ឱ ព្រះप्रिय។ ចាប់តាំងពីពេលនោះ ព្រះលិង្គនោះត្រូវបានគេស្គាល់ថា «កាមេស្វរៈ»។

Verse 12

ततः सा कामदयिता वाक्यमेतदुवाच ह । प्रहृष्टा कामदेवाप्त्या पुरतः पुष्पधन्वनः

បន្ទាប់មក នាងដែលជាទីស្រឡាញ់របស់កាមៈ បាននិយាយពាក្យទាំងនេះ ដោយរីករាយព្រោះបានទទួលកាមទេវវិញ ខណៈពុស្ស្បធន្វនៈ (កាមៈ អ្នកមានធ្នូផ្កា) ឈរនៅមុខនាង។

Verse 13

पूजयिष्यंति ये चान्ये लिंगमेतत्समाहिताः । एवं ते वांछितां सिद्धिं भूयो यास्यंति सद्गतिम्

ហើយអ្នកដទៃទៀតផងដែរ ដែលមានចិត្តផ្តោតសមាធិ នឹងបូជាលិង្គនេះ—ដូច្នេះ ពួកគេនឹងទទួលបានសិទ្ធិផលតាមបំណង ហើយបន្ថែមទៀត នឹងទៅដល់ផ្លូវល្អ (គតិសុភមង្គល)។

Verse 14

मनोऽभीष्टं तथा सर्वं यद्यपि स्यात्सदुर्ल्लभम् । तत्प्राप्स्यंति न संदेहो लिंगस्यास्य प्रसादतः

អ្វីៗទាំងអស់ដែលចិត្តប្រាថ្នា ទោះបីជាកម្រ និងពិបាករកយ៉ាងខ្លាំងក៏ដោយ—ពួកគេនឹងទទួលបានដោយមិនសង្ស័យ តាមព្រះគុណនៃលិង្គនេះ។

Verse 15

एवमुक्त्वा गता साध्वी रतिः कामेन संयुता । स्वस्थाने पूर्णकामा सा प्रहृष्टेनांतरात्मना

និយាយដូច្នេះហើយ ស្ត្រីសុចរិត រតិ បានចាកចេញ ដោយបានរួមជាមួយកាមៈវិញ។ ដល់ទីលំនៅរបស់នាង នាងបានពេញចិត្តគ្រប់យ៉ាង ហើយចិត្តខាងក្នុងរីករាយយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 16

एनं चैत्रत्रयोदश्यां शुक्लायां यः समर्चति । सकामवद्भवेन्नृणां श्रुतं सौभाग्यदायकम्

អ្នកណាដែលបូជាព្រះអង្គនៅថ្ងៃត្រីទសីទីដប់បី ក្នុងខែចៃត្រ ពេលព្រះចន្ទកំពុងកើន (សុក្លបក្ខ) នោះនឹងក្លាយជាអ្នកមានបំណងប្រាថ្នាបំពេញ; គេបានឮថា វាជាអ្នកប្រទានសោភ័ណសំណាងដល់មនុស្ស។

Verse 96

हृति श्रीस्कांदेमहापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षण्णवतितमोऽध्यायः

នៅទីនេះបញ្ចប់ជំពូកទី ៩៦ មានចំណងជើង «ការពិពណ៌នាព្រះមហិមារបស់ កាមេឝ្វរៈ» ក្នុង ព្រហ្ភាសខណ្ឌៈ—នៅក្នុង ព្រហ្ភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យៈ ក្នុង ឯកាទសរុទ្រមាហាត្ម្យៈ—នៃ ព្រះស្កន្ទមហាបុរាណ (Śrī Skanda Mahāpurāṇa) ក្នុង សំហិតា ដែលមាន ៨១,០០០ គាថា។