Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 43
ईश्वर उवाच । उक्त्वैवं भगवान्देवस्तत्रैवांतरधीयत । सांनिध्यमकरोत्तत्र ततःप्रभृति शंकरः
īśvara uvāca | uktvaivaṃ bhagavāndevastatraivāṃtaradhīyata | sāṃnidhyamakarottatra tataḥprabhṛti śaṃkaraḥ
ព្រះអីស្វរៈមានព្រះបន្ទូល៖ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានព្រះភាគ បានមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះហើយ ក៏លាក់អវត្តមាននៅទីនោះភ្លាម។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ព្រះសង្ករៈ (Śaṅkara) បានបង្កើតសាន្និធ្យៈ—ការស្ថិតនៅជានិច្ច—នៅកន្លែងនោះ។
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Śaṅkara-sannidhi at Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: Śiva speaks, then vanishes into light at the very spot; the place becomes charged with an unseen but palpable presence—suggested by a self-effulgent liṅga or a radiant aura hovering over the ground, with devotees awestruck.
FAQs
A tīrtha becomes especially potent when the Lord establishes continual divine presence (sāṃnidhya) there.
The Prabhāsa Kṣetra locale associated with Prācī Sarasvatī and Maṅkīśvara.
No specific ritual is given; the verse explains the sanctification of place through Śiva’s presence.