Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 35
रत्निमात्रप्रमाणं च पितृतीर्थं तु संस्कृतम् । उपमूले तथा लूनाः प्रस्तरार्थे कुशोत्तमाः । तथा श्यामाकनीवारा दूर्वाश्च समुदाहृताः । स्व कीर्तिमतां श्रेष्ठो बहुकेशः प्रजापतिः
ratnimātrapramāṇaṃ ca pitṛtīrthaṃ tu saṃskṛtam | upamūle tathā lūnāḥ prastarārthe kuśottamāḥ | tathā śyāmākanīvārā dūrvāśca samudāhṛtāḥ | sva kīrtimatāṃ śreṣṭho bahukeśaḥ prajāpatiḥ
ត្រូវរៀបចំ ពិត្រតីរថ (Pitṛ-tīrtha) ដោយវាស់តាម “រត្និ” មួយ (ប្រវែងមួយចន្លោះដៃ)។ ស្មៅកុស (kuśa) កាត់ជិតគល់ ត្រូវប្រកាសថាល្អបំផុតសម្រាប់ដាក់មូលដ្ឋានពិធី; ហើយស្មៅ ស្យាមាក (śyāmāka), នីវារ (nīvāra) និង ទូរវា (dūrvā) ក៏ត្រូវសរសើរផងដែរ។ ក្នុងចំណោមអ្នកមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ព្រាជាបតិ “ពហុកេស” (Bahukeśa) ត្រូវបាននិយាយថាជាអ្នកលើសគេ។
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced)
Tirtha: Pitṛ-tīrtha (within Prabhāsa)
Type: ghat
Scene: A priest measures a square/oblong pitṛ-tīrtha space with a forearm-span (ratni), arranging kuśa bundles cut near the root as a ritual base; nearby are sheaves of dūrvā and kāśa, and bowls of śyāmāka and nīvāra grains; a caption-like presence of Prajāpati Bahukeśa as a venerable figure in the background.
FAQs
Śrāddha is sustained by sanctified space and sanctified materials; even grasses become sacred through Purāṇic memory and ritual order.
The verse explains the preparation of a Pitṛtīrtha within the Prabhāsa Kṣetra ritual setting.
Prepare a Pitṛtīrtha of ratni-measure and use kuśa cut near the root for the ritual base; dūrvā and other specified grasses are also approved.