Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 20
चिरं नियोगं सुश्रोणि व्रतं पाशुपतं महत् । धारयंति यथोक्तं तु मम विस्मयकारकम् । तेषामनुग्रहार्थाय मम चित्तं प्रधावति
ciraṃ niyogaṃ suśroṇi vrataṃ pāśupataṃ mahat | dhārayaṃti yathoktaṃ tu mama vismayakārakam | teṣāmanugrahārthāya mama cittaṃ pradhāvati
ឱ អ្នកមានចង្កេះស្រស់ស្អាត ពួកគេកាន់ទុកវិន័យយូរអង្វែង នូវវ្រតបាសុបតដ៏មហិមា ដូចដែលបានបញ្ជាក់ត្រឹមត្រូវ—អ្វីដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំអស្ចារ្យចិត្ត។ ដើម្បីប្រទានព្រះគុណដល់ពួកគេ ចិត្តខ្ញុំរហ័សទៅរកពួកគេ។
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: At Prabhāsa’s sacred precinct, austere Pāśupata votaries stand with matted hair and ash-smeared bodies, maintaining strict discipline; Śiva, moved with wonder, turns his mind toward them in compassion, indicating imminent grace.
FAQs
Steady, rule-bound religious practice (vrata) attracts divine attention and culminates in grace (anugraha).
Prabhāsa-kṣetra as the setting where Pāśupata observance is upheld and rewarded.
Long-term observance of the great Pāśupata-vrata, maintained exactly according to injunction (yathokta).