Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 37
अथाह दर्शनं गत्वा धिग्धिग्व्यर्थप्रजल्पक । मिथ्या प्रजल्पमानेन किमिदं साहसं कृतम्
athāha darśanaṃ gatvā dhigdhigvyarthaprajalpaka | mithyā prajalpamānena kimidaṃ sāhasaṃ kṛtam
បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានបង្ហាញព្រះវត្តមាន ហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អាសូរ អាសូរ! អ្នកនិយាយពាក្យឥតប្រយោជន៍! ដោយនិយាយកុហក តើអ្នកបានធ្វើសេចក្តីក្លាហានប្រមាថបែបណានេះ?»
Śiva (implied continuation from vṛṣabhadhvajaḥ becoming angry)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Mahārāja (king)
Scene: Śiva appears directly (darśana), eyes blazing; he points or gestures in reprimand at Brahmā: ‘dhik dhik’; Brahmā is visibly shaken; the court witnesses the moral verdict.
FAQs
Truthfulness (satya) is foundational; false claims and vain speech are spiritually and ethically ruinous.
No tīrtha is specified in this verse; it serves the moral-theological core of the Arbudakhaṇḍa narrative.
None; it is a direct rebuke centered on speech-ethics.