Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 18
दक्ष उवाच । अनेन तनया मह्यमष्टाविंशतिसंख्यया । ऊढा अखण्डचारित्रास्तास्त्यक्ता दोषवर्जिताः । मुक्त्वैकां रोहिणीं देव निषिद्धेन मयाऽसकृत्
dakṣa uvāca | anena tanayā mahyamaṣṭāviṃśatisaṃkhyayā | ūḍhā akhaṇḍacāritrāstāstyaktā doṣavarjitāḥ | muktvaikāṃ rohiṇīṃ deva niṣiddhena mayā'sakṛt
ទក្សបានទូលថា៖ «ដោយគាត់ នារីកូនស្រីរបស់ខ្ញុំចំនួន២៨នាក់ ត្រូវបានរៀបការ; ប៉ុន្តែនារីទាំងនោះដែលគ្មានកំហុស និងមានសីលធម៌មិនខូច ត្រូវបានបោះបង់ចោល។ លើកលែងតែម្នាក់ គឺរោហិណី ឱ ព្រះអម្ចាស់—ទោះខ្ញុំបានហាមឃាត់ម្តងហើយម្តងទៀតក៏ដោយ»។
Dakṣa
Listener: Śiva (addressed as Deva)
Scene: Dakṣa speaks with controlled indignation, gesturing toward an imagined circle of 28 daughters; Rohiṇī is subtly highlighted (brighter attire/halo) while the others appear slighted; Śiva listens as judge.
FAQs
Partiality and neglect of duty are portrayed as adharma, generating conflict that reverberates through cosmic order.
This verse functions as mythic backstory within the Tīrthamāhātmya frame; the tīrtha remains the contextual setting of the chapter.
None; it is a narrative explanation for the Moon’s affliction and the ethical cause behind it.