Adhyaya 82

Verse 1

सूत उवाच । तद्दृष्ट्वा पुंडरीकाक्षो गरुडस्य विचेष्टितम् । विस्मितश्चिंतयामास किमिदं सांप्रतं स्थितम्

សូត្រាបាននិយាយ៖ ពេលឃើញហេតុការណ៍ចម្លែកដែលពាក់ព័ន្ធនឹងគរុឌ ព្រះអម្ចាស់ភ្នែកដូចផ្កាឈូកមានការភ្ញាក់ផ្អើល ហើយចាប់ផ្តើមគិតថា «ស្ថានភាពអ្វីនេះដែលកើតឡើងឥឡូវនេះ?»

Verse 2

अपि वज्रप्रहारेण यस्य रोमापि न च्युतम् । तौ पक्षौ सहसा चास्य कथं निपतितौ भुवि

«សូម្បីតែត្រូវវជ្របុក ក៏មិនធ្លាក់សូម្បីតែមួយសរសៃរោមរបស់គាត់ទេ—ហេតុអ្វីបានជាស្លាបទាំងពីររបស់គាត់ធ្លាក់ចុះមកលើផែនដីភ្លាមៗដូច្នេះ?»

Verse 3

नूनमेतेन या स्त्रीणां कृता निंदा महात्मना । दूषितं ब्रह्मचर्यं यच्छांडिलीं समवेक्ष्य च

«ប្រាកដណាស់ ព្រោះមហាបុរសនេះបាននិយាយបន្ទោសស្ត្រី ហើយដោយការនោះបានធ្វើឲ្យព្រហ្មចារីយធម៌សៅហ្មង ខណៈដែលបានសម្លឹងមើលសាណ្ឌិលី ទើបកើតមានរឿងនេះ។»

Verse 4

अनया पातितौ पक्षौ तपःशक्तिप्रभावतः । नान्यस्य विद्यते शक्तिरीदृशी भुवनत्रये

«ដោយនាង—ដោយអานุភាពដែលកើតពីតបស—ស្លាបទាំងនេះត្រូវបានទម្លាក់ចុះ។ នៅក្នុងលោកទាំងបី មិនមានអ្នកណាមានអំណាចដូចនេះទេ។»

Verse 5

ततः प्रसादयामास शांडिलीं गरुडध्वजः । तदर्थं विनयोपेतः स्मितं कृत्वा द्विजोत्तमाः

បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់ដែលមានទង់សញ្ញាគរុឌ បានព្យាយាមបន្ធូរព្រះនាងសណ្ឌិលី; ដើម្បីហេតុនោះ ព្រះអង្គមានវិន័យទាបទន់ និងញញឹមស្រាលៗ ហើយបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះទ្វិជោត្តម។

Verse 6

श्रीभगवानुवाच । सामान्यवचनं प्रोक्तं सर्वस्त्रीणामनेन हि । तत्किमर्थं महाभागे त्वया चैवेदृशः कृतः

ព្រះមានព្រះភាគមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ពាក្យដែលគេនិយាយនោះ គ្រាន់តែជាពាក្យទូទៅសម្រាប់ស្ត្រីទាំងអស់ប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជា អ្នកជាមហាភាគី បានធ្វើអំពើបែបនេះ?»

Verse 7

शांडिल्युवाच । मम वक्त्रं समालोक्य स्मितं चक्रे जनार्दन । स्त्रीनिंदा विहितानेन स्वमत्यापि जगद्गुरो

សណ្ឌិល្យា បានទូលថា៖ «ឱ ជនារទនៈ ពេលគេមើលមុខខ្ញុំ គេបានញញឹម។ ទោះយ៉ាងណា ឱ គ្រូលោក ដោយចិត្តគំនិតខុសផ្ទាល់ខ្លួន គេបានប្រព្រឹត្តកំហុសនៃការរិះគន់ស្ត្រី»។

Verse 8

एतस्मात्कारणादस्य निग्रहोऽयं मया कृतः । मनसा न च वाक्येन न च केशव कर्मणा

«ដោយហេតុនេះ ខ្ញុំបានដាក់ការកម្រិតនេះលើគេ។ ប៉ុន្តែ ឱ កេសវៈ ខ្ញុំមិនបានធ្វើដោយចិត្តអាក្រក់ទេ—មិនដោយគំនិត មិនដោយពាក្យ មិនដោយអំពើ»។

Verse 9

श्रीभगवानुवाच । तथापि कुरु चास्य त्वं प्रसादं गतकल्मषे । मम वाक्यानुरोधेन यदिमां मन्यसे शुभे

ព្រះមានព្រះភាគមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ទោះយ៉ាងណា សូមអ្នកប្រទានព្រះគុណដល់គេផង ឱ អ្នកសុភមង្គលដែលកល្មសបានផុត។ ប្រសិនបើអ្នកគោរពស្រឡាញ់ខ្ញុំ សូមធ្វើតាមព្រះបន្ទូលខ្ញុំ»។

Verse 10

शांडिल्युवाच । मनसापि मया ध्यातं शुभं वा यदिवाऽशुभम् । नान्यथा जायते देव विशेषात्कोपयुक्तया

សាន់ឌិល្យៈបានពោលថា៖ «ឱ ព្រះទេវា អ្វីដែលខ្ញុំគិតក្នុងចិត្ត ទោះជាមង្គល ឬអមង្គល ក៏មិនប្រែផ្សេងឡើយ ជាពិសេសពេលភ្ជាប់នឹងកំហឹង»។

Verse 11

तस्मादेष ममादेशादाराध यतु शंकरम् । पक्षलाभाय नान्यस्य शक्तिर्दातुं व्यवस्थिता

«ដូច្នេះ តាមព្រះបញ្ជារបស់ខ្ញុំ ចូរឲ្យគាត់បូជាព្រះសង្ករៈ; សម្រាប់ការទទួលស្លាបវិញ មិនមានអំណាចផ្សេងណាត្រូវបានកំណត់ឲ្យប្រទានឡើយ»។

Verse 12

अथवा पुंडरीकाक्ष रूपमीदृग्व्यवस्थितः । एष संस्थास्यते लोके सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

«ឬមិនដូច្នោះទេ ឱ ព្រះមានភ្នែកដូចផ្កាឈូក ក្នុងរូបបែបនេះដែលបានតាំងមាំ គាត់នឹងស្ថិតនៅក្នុងលោក។ នេះជាសេចក្តីពិតដែលខ្ញុំប្រកាស»។

Verse 13

सूत उवाच । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा तं प्रोवाच जनार्दनः । गरुडं दैन्यसंयुक्तं भासपिंडोपमं स्थितम्

សូតៈបានពោលថា៖ «ព្រះជនារទនៈបានស្តាប់ពាក្យរបស់នាងហើយ ក៏មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់គាត់—គឺគរុឌៈ ដែលពោរពេញដោយទុក្ខសោក ឈរដូចដុំលោហៈស្រអាប់មួយ»។

Verse 14

एष एव वरश्चास्या द्विपदेश्या द्विजोत्तम । पक्षलाभाय यत्प्रोक्तं तव शंभुप्रसादनम्

«នេះហើយជាពរ ដែលនាងត្រូវបានណែនាំជាពីរជំហាន ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ៖ សម្រាប់ការទទួលស្លាបវិញ អ្វីដែលបានប្រកាសគឺការទទួលព្រះគុណពីព្រះសម្ភូ»។

Verse 15

तस्मादाराधय क्षिप्रं त्वं देवं शशिशेखरम् । अव्यग्रं चित्तमास्थाय दिवारात्रमतंद्रितः

ដូច្នេះ ចូរអ្នកបូជាព្រះស្វាមី Śaśiśekhara (ព្រះសិវៈ) ឲ្យរហ័ស ដោយរក្សាចិត្តឲ្យមិនរំខាន ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ ដោយមិនប្រហែស។

Verse 16

येन ते तत्प्रभावेन भूयः स्यात्तादृशं वपुः । तस्य देवस्य माहात्म्यादचिरादपि काश्यप

ដោយអานุភាពនៃព្រះអម្ចាស់នោះ រាងកាយរបស់អ្នកនឹងត្រឡប់ទៅដូចមុនវិញ; ដោយមហិមារបស់ទេវៈនោះ ឱ កាស្យប នឹងកើតឡើងឆាប់ៗផងដែរ។

Verse 17

तच्छ्रुत्वा गरुडस्तूर्णं धृतपाशुपतव्रतः । संस्थाप्य देवमीशानं ततस्तं तोषमानयत्

ពេលបានឮដូច្នេះ គរុឌៈបានទទួលវ្រតៈបាសុបតៈភ្លាមៗ។ បន្ទាប់ពីបានដំឡើងព្រះអម្ចាស់ Īśāna (ព្រះសិវៈ) តាមពិធីរួច គាត់ក៏ខិតខំដើម្បីឲ្យព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យ។

Verse 18

चांद्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च । प्राजापत्यानि चक्रेऽथ पाराकाणि तदग्रतः

គាត់បានអនុវត្តវ្រតៈចន្ទ្រាយណៈ ក្រឹច្ឆ្រៈ និងសាំតបនៈ។ ហើយនៅមុខព្រះអម្ចាស់នោះ ក៏បានធ្វើវិន័យប្រាជាបត្យៈ និងបារាកៈបន្ថែមទៀត។

Verse 19

स्नात्वा त्रिषवणं पश्चाद्भस्मस्नान परायणः । जपन्रुद्रशिरो रुद्रान्नीलरुद्रांस्तथापरान्

បន្ទាប់ពីងូតទឹកបីវេលា រៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយឧស្សាហ៍ក្នុងការងូតជាមួយភស្មៈបរិសុទ្ធ គាត់បានសូត្រមន្ត Rudraśiras មន្តរុទ្រៈ នីលរុទ្រៈ និងបទអធិស្ឋានផ្សេងៗទៀត។

Verse 20

चक्रे पूजां स्वयं तस्य स्नापयित्वा यथाविधि । बलिपूजोपहारांश्च विधानेन प्रयच्छति

ព្រះអង្គបានធ្វើពិធីបូជាដល់ព្រះអង្គនោះដោយខ្លួនឯង ស្រោចទឹកស្នានព្រះទេវតាតាមវិធីប្រកបដោយវិន័យ ហើយថ្វាយបាលី ការគោរពពិធី និងឧបហារៈផ្សេងៗតាមបទបញ្ញត្តិ។

Verse 21

एवं तस्य व्रतस्थस्य जपपूजापरस्य च । ततो वर्षसहस्रांते गतस्तुष्टिं महेश्वरः । अब्रवीद्वरदोऽस्मीति वृणुष्वेष्टं द्विजोत्तम

ដូច្នេះ នៅពេលគាត់ឈរជាប់ក្នុងវ្រត និងឧស្សាហ៍ក្នុងជប និងបូជា នៅចុងពាន់ឆ្នាំ ព្រះមហេស្វរៈបានពេញព្រះហឫទ័យ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា «ខ្ញុំជាអ្នកប្រទានពរ—ចូរជ្រើសអ្វីដែលអ្នកប្រាថ្នា ឱ ទ្វិជោត្តម!»

Verse 22

गरुड उवाच । पश्यावस्थां ममेशान शांडिल्या या विनिर्मिता । पक्षपातः कृतोऽस्माकं तमहं प्रार्थयामि वै

គរុឌៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ឥសានៈ សូមទតមើលស្ថានភាពរបស់ខ្ញុំ ដែលសាន់ឌិលីបានបង្កឡើង។ ភាគីភាពបានធ្វើចំពោះយើង; ដូច្នេះ ខ្ញុំសូមអង្វរព្រះអង្គដោយពិត»។

Verse 23

त्वयात्रैव सदा लिंगे स्थेयं हर ममाधुना । मम वाक्यादसंदिग्धं यदि चेष्टं प्रयच्छसि

«ដូច្នេះ ឱ ហរៈ ចាប់ពីឥឡូវនេះ សូមព្រះអង្គស្ថិតនៅទីនេះជានិច្ច ក្នុងលិង្គនេះ។ នេះជាពាក្យស្នើរដែលខ្ញុំប្រាកដមិនសង្ស័យ—បើព្រះអង្គពិតជាប្រទានអ្វីដែលខ្ញុំប្រាថ្នា»។

Verse 24

भगवानुवाच । अद्यप्रभृति मे चात्र लिंगे वासो भविष्यति । त्वं च तद्रूपसंपन्नो विशेषाद्बलवेगभाक्

ព្រះបរមមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចាប់ពីថ្ងៃនេះទៅ តាំងទីលំនៅរបស់ខ្ញុំនឹងមាននៅទីនេះក្នុងលិង្គនេះជាក់ជាមិនខាន។ ហើយអ្នកផងដែរ នឹងទទួលរូបនោះ ហើយជាពិសេសនឹងពេញដោយកម្លាំង និងល្បឿន»។

Verse 25

भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादाद्विहंगम । एवमुक्त्वाथ तं देवः स्वयं पस्पर्श पाणिना

«វានឹងកើតឡើង ដោយគ្មានសង្ស័យ ដោយព្រះគុណរបស់យើង ឱ បក្សី»។ ព្រះទេវតាបានមានព្រះវាចាដូច្នេះ ហើយបន្ទាប់មកទ្រង់បានប៉ះគាត់ដោយព្រះហស្តរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់។

Verse 26

ततोऽस्य पक्षौ संजातौ तत्क्षणादेव सुन्दरौ । तथा रोमाणि दिव्यानि जातरूपोपमानि च

បន្ទាប់មក នៅក្នុងភ្លាមនោះ ស្លាបដ៏ស្រស់ស្អាតបានកើតឡើងសម្រាប់គាត់; ហើយរោមរបស់គាត់ក៏ក្លាយជាទេវីយៈ ដូចមាសភ្លឺរលោង។

Verse 27

ततः प्रणम्य तं देवं प्रहष्टः स विहंगमः । गतः स्वभवनं पश्चादनुज्ञाप्य महेश्वरम्

បន្ទាប់មក បក្សីនោះមានចិត្តរីករាយ បានក្រាបបង្គំចំពោះព្រះទេវតានោះ; ហើយក្រោយទទួលព្រះអនុញ្ញាតពីព្រះមហេស្វរ (មហាទេវ) គាត់បានត្រឡប់ទៅលំនៅរបស់ខ្លួនវិញ។

Verse 29

तस्य चायतने पुण्ये योगात्प्राणान्परित्यजेत् । प्रायोपवेशनं कृत्वा न स भूयोऽपि जायते

ហើយនៅក្នុងស្ថានបរិសុទ្ធនោះ មនុស្សអាចបោះបង់ដង្ហើមជីវិតដោយសមាធិយោគៈ; ដោយបានអនុវត្តប្រាយោបវេសន (អាហារតមអស់ជីវិតតាមព្រះវិន័យ) មនុស្សនោះមិនកើតឡើងម្ដងទៀតឡើយ។

Verse 30

अपि पाप समाचारः कौलो वा निर्घृणोऽपि वा । ब्रह्मघ्नो वा सुरापो वा चौरो वा भ्रूणहाऽपि वा

សូម្បីតែអ្នកមានអាកប្បកិរិយាបាប—មិនថាជាកោល (Kaula) ឬជាមនុស្សឃោរឃៅក៏ដោយ—មិនថាជាអ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ ឬអ្នកផឹកស្រា ឬចោរ ឬសូម្បីតែអ្នកបំផ្លាញគភ៌ក៏ដោយ—

Verse 31

त्रिकालं पूजयन्यस्तु श्रद्धापूतेन चेतसा । संवत्सरं वसेत्सोऽपि शिवलोके महीयते

អ្នកណាដែលបូជានៅទីនោះទាំងបីពេលក្នុងមួយថ្ងៃ ដោយចិត្តបានបរិសុទ្ធដោយសទ្ធា ហើយស្នាក់ឲ្យបានមួយឆ្នាំ—គាត់ក៏ត្រូវបានគោរពលើកតម្កើងនៅលោករបស់ព្រះសិវៈ។

Verse 32

अथवा सोमवारेण यस्तं पश्यति मानवः । कृत्वा क्षणं सुभक्त्या यो यावत्संवत्सरं द्विजाः

ឬម្យ៉ាងទៀត ឱទ្វិជៈ! ប្រសិនបើមនុស្សណាម្នាក់បានឃើញព្រះអង្គនៅថ្ងៃចន្ទ ហើយថ្វាយសុភក្តិដោយស្មោះសុទ្ធតែបន្តិចមួយភ្លែត—ដូចជាបានបម្រើគ្រប់មួយឆ្នាំ។

Verse 33

सोऽपि याति न संदेहः पुरुषः शिवमन्दिरे । विमानवरमारूढः सेव्यमानोऽप्सरोगणैः

មនុស្សនោះក៏ទៅដល់—គ្មានសង្ស័យ—កាន់ទីស្នាក់របស់ព្រះសិវៈ ក្នុងវិមានទេវតាដ៏ប្រសើរ ហើយត្រូវបានបម្រើដោយក្រុមអប្សរា។

Verse 34

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कलिकाले विशेषतः । द्रष्टव्यो वै सुपर्णाख्यो देवः श्रद्धासमन्वितैः

ដូច្នេះ ដោយខិតខំប្រឹងប្រែងគ្រប់យ៉ាង—ជាពិសេសនៅសម័យកលិយុគ—អ្នកមានសទ្ធាគួរតែទៅទស្សនា និងឃើញព្រះដែលមាននាមថា សុបរណៈ។

Verse 35

संत्याज्याश्च तथा प्राणास्तदग्रेप्रायसंश्रितैः । वांछद्भिः शिवसांनिध्यं सत्यमेतन्मयोदितम्

ហើយនៅទីនោះ ក្នុងព្រះអង្គស្ថិតមុខផ្ទាល់ អ្នកដែលយកជ្រកក្នុង «ប្រាយ» (ការអត់អាហារចុងក្រោយតាមវត្ដ) គួរតែបោះបង់ដង្ហើមជីវិតផងដែរ ប្រសិនបើប្រាថ្នាចង់បានភាពជិតស្និទ្ធនឹងព្រះសិវៈ។ នេះជាសេចក្តីពិត ដែលខ្ញុំបានប្រកាស។