Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 30
सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विहस्य विहगाधिपः । प्रोवाच वासुदेवं च तां विलोक्य चिरं द्विजाः
sūta uvāca | tasya tadvacanaṃ śrutvā vihasya vihagādhipaḥ | provāca vāsudevaṃ ca tāṃ vilokya ciraṃ dvijāḥ
សូត្រាបានមានពាក្យថា៖ លឺពាក្យនោះហើយ ព្រះអធិបតីនៃបក្សីបានញញឹម; ហើយក្រោយពេលសម្លឹងមើលនាងយូរមួយសន្ទុះ ទ្រង់បានមានព្រះវាចាទៅកាន់ វាសុទេវៈ—ឱ ព្រះទ្វិជៈទាំងឡាយ។
Sūta (narrator)
Type: kshetra
Listener: Dvijāḥ (assembled sages)
Scene: Narrative zoom-out: Sūta as storyteller in the foreground (or implied), while the divine scene continues—Garuḍa smiles, gazes long at Śāṇḍilī, then turns to speak to Vāsudeva; sages sit listening in a forest hermitage setting.
FAQs
In Purāṇic teaching, sacred truth is unfolded through respectful dialogue and attentive observation.
Not specified in this verse; it is a narrative transition within the broader tīrtha-context of the chapter.
None; it is narrative framing.