Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 70
अथाब्रवीत्स्वयं विष्णुश्चिरं निश्चित्य चेतसा । वधोपायं समालोक्य वृत्रस्य प्रमुदान्वितः
athābravītsvayaṃ viṣṇuściraṃ niścitya cetasā | vadhopāyaṃ samālokya vṛtrasya pramudānvitaḥ
បន្ទាប់មក ព្រះវិស្ណុទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូល បន្ទាប់ពីបានពិចារណាយ៉ាងយូរនៅក្នុងព្រះទ័យ។ ដោយបានរកឃើញមធ្យោបាយដើម្បីសម្លាប់ វ្ឫត្រ (Vṛtra) ទ្រង់ក៏ពោរពេញដោយក្តីរីករាយ។
Sūta
Scene: Viṣṇu, serene yet intent, pauses in deep contemplation; the atmosphere shifts as he ‘sees’ the solution to Vṛtra’s slaying and his face brightens with confident joy.
FAQs
Dharma is upheld through wise discernment: even divine action proceeds from careful thought and the search for a rightful means.
The verse sits within the Naimiṣāraṇya-centered tīrtha-māhātmya narration, though it focuses on the divine resolution against Vṛtra.
None in this verse; it describes strategic determination and the identification of an ‘upāya’ (means).