Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 37
ततस्ते ब्राह्मणास्तत्र संहृष्टा वरमुत्तमम् । ददुस्तस्य स च प्राह मन्नामैतत्पुरोत्तमम् । सदैव ख्यातिमायातु एतन्मे हृदि वांछितम्
tataste brāhmaṇāstatra saṃhṛṣṭā varamuttamam | dadustasya sa ca prāha mannāmaitatpurottamam | sadaiva khyātimāyātu etanme hṛdi vāṃchitam
បន្ទាប់មក ព្រាហ្មណ៍ទាំងនោះនៅទីនោះ មានចិត្តរីករាយ បានប្រទានពរដ៏ឧត្តមមួយដល់ព្រះអង្គ។ ហើយព្រះអង្គបានមានព្រះវាចនៈថា «សូមឲ្យទីក្រុងដ៏ប្រសើរនេះ មានឈ្មោះតាមនាមរបស់ខ្ញុំ; សូមឲ្យវាល្បីល្បាញជានិច្ច—នេះជាក្តីប្រាថ្នាដែលស្ថិតក្នុងបេះដូងខ្ញុំយូរមកហើយ»។
Skanda (Mahāsena/Barhivāhana), implied from context
Tirtha: Skandapura
Type: kshetra
Scene: Revived brāhmaṇas, radiant with gratitude, offer a boon; Skanda speaks with calm authority, gesturing toward the town as if blessing its name and future fame.
FAQs
A sacred place becomes spiritually potent and widely renowned when sanctified by divine will and the blessings of the virtuous.
A city/tīrtha that will be known as “Skandapura,” presented as a pre-eminent sacred settlement within the Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya.
No specific rite is prescribed here; the verse focuses on the naming and perpetual fame of the sacred city.