Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 38
परिक्षीणोऽस्मि विप्रेंद्र क्षयव्याधिप्रभावतः । तस्मात्कुरु प्रतीकार महं त्वां शरणं गतः
parikṣīṇo'smi vipreṃdra kṣayavyādhiprabhāvataḥ | tasmātkuru pratīkāra mahaṃ tvāṃ śaraṇaṃ gataḥ
«ឱ វិប្រេន្ទ្រៈ ព្រះអម្ចាស់ក្នុងពួកព្រាហ្មណ៍, ខ្ញុំត្រូវបានបំផ្លាញស្ទើរតែអស់ដោយអំណាចនៃជំងឺខ្សោយសាច់នេះ។ ដូច្នេះ សូមធ្វើវិធីព្យាបាលឲ្យខ្ញុំ—ខ្ញុំបានមកសុំជ្រកកោននៅក្បែរអ្នក»។
Candra (Moon)
Type: kshetra
Scene: Candra, visibly emaciated, speaks with folded hands to Romaka, pleading for a remedy; the sage listens with steady compassion.
FAQs
Śaraṇāgati—taking refuge in the wise with humility—is a dharmic path to relief when one’s own strength is depleted.
Implicitly Prabhāsa-kṣetra, where the Moon seeks guidance for release from decline.
No specific rite is prescribed; the act emphasized is śaraṇāgati (seeking refuge) and requesting pratīkāra (remedy).