Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 66
ततस्तानपि भूपालो जघान प्रहसन्निव । वृक्षहस्तस्तु विश्रब्धो लीलया द्विजसत्तमाः
tatastānapi bhūpālo jaghāna prahasanniva | vṛkṣahastastu viśrabdho līlayā dvijasattamāḥ
បន្ទាប់មក ព្រះរាជាបានវាយពួកគេឱ្យដួលហាក់ដូចជាកំពុងសើច ដោយមានដើមឈើនៅក្នុងដៃ ទ្រង់មានព្រះទ័យស្ងប់ និងមិនភ័យខ្លាច ទ្រង់បានធ្វើវាហាក់ដូចជាលេងសើច ឱទ្វិជដ៏ប្រសើរអើយ។
Narrator (contextual Purāṇic narrator addressing a brāhmaṇa listener; specific speaker not stated in snippet)
Type: kshetra
Listener: dvija-sattama (explicit vocative)
Scene: The king, smiling, wields an uprooted tree like a mace; rākṣasas fall around him; his posture is relaxed, almost playful, signaling mastery rather than strain.
FAQs
Courage grounded in righteousness makes even danger seem light; dharma grants inner steadiness.
Not stated in this verse.
None.