Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 51
ततो भवति संसिद्धो मंत्रार्हः स नरः शुचिः । जपेद्ब्राह्मणशार्दूल ततो लक्षचतुष्टयम् । दशांशेन तु होमः स्यात्सुसमिद्धे हुताशने
tato bhavati saṃsiddho maṃtrārhaḥ sa naraḥ śuciḥ | japedbrāhmaṇaśārdūla tato lakṣacatuṣṭayam | daśāṃśena tu homaḥ syātsusamiddhe hutāśane
បន្ទាប់មក បុរសនោះក្លាយជាសម្រេចពេញលេញ សុចរិត បរិសុទ្ធ និងសមស្របសម្រាប់ទទួលមន្ត្រ។ បន្ទាប់ទៀត ឱ ព្រាហ្មណ៍ដូចខ្លាធំ គាត់គួរជបមន្ត្របន្ថែមចំនួនបួនលាក់ (៤០០,០០០)។ ហើយត្រូវធ្វើហោមជាភាគដប់មួយនៃជប ដាក់ក្នុងភ្លើងបរិសុទ្ធដែលបានបំភ្លឺល្អ។
Lomaharṣaṇa (Sūta)
Tirtha: Citreśvarī Pīṭha
Type: kshetra
Listener: brāhmaṇaśārdūla (tiger among brāhmaṇas)
Scene: A sādhaka, now ‘śuci’ and ‘mantrārha’, completes extended japa and performs homa: a bright, well-kindled fire (susamiddha hutāśana) with offerings; the teacher oversees, and the shrine’s presence sanctifies the rite.
FAQs
Purity and qualification arise from sustained practice; japa is sealed and stabilized through homa.
The procedure is taught within the Camatkārapura/Citreśvarīpīṭha māhātmya, implying the site’s supportive power for such rites.
After initial japa, chant four lakhs more; then perform homa equal to one-tenth of the japa count in a well-kindled fire.