Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 55
काष्ठोपरि मया दत्ता तस्य वाक्यादसंशयम् । तस्मात्प्रेषय चान्यं त्वं गुरो शिष्यं विचक्षणम् । आनर्तं रंजयेद्यस्तु विवेकेन समन्वितम्
kāṣṭhopari mayā dattā tasya vākyādasaṃśayam | tasmātpreṣaya cānyaṃ tvaṃ guro śiṣyaṃ vicakṣaṇam | ānartaṃ raṃjayedyastu vivekena samanvitam
«ដោយពាក្យរបស់គាត់ ខ្ញុំត្រូវបានដាក់ឲ្យអង្គុយលើឈើមួយដុំប៉ុណ្ណោះ ដោយមិនសង្ស័យ។ ដូច្នេះ សូមអ្នកផ្ញើសិស្សម្នាក់ទៀតរបស់គ្រូ ដែលមានប្រាជ្ញាវិចារណា មានការបែងចែកល្អ អាចធ្វើឲ្យព្រះមហាក្សត្រនោះពេញចិត្ត និងណែនាំបានត្រឹមត្រូវ»។
Yājñavalkya
Scene: A tense courtly-ascetic exchange: a speaker recounts being made to sit/ride upon a mere plank of wood due to another’s words, urging the guru to send a more discerning disciple to guide and ‘satisfy’ the ruler of Anarta.
FAQs
Discernment (viveka) and proper honor sustain dharma; when respect is absent, a wise alternative is chosen to preserve harmony and righteousness.
This verse is narrative and does not name a specific tīrtha; it remains within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya context.
Implied: appoint a qualified, discerning officiant/agent (a wise śiṣya) for the intended śānti-related engagement with the king.