Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 100
मनुष्यरहिते देशे विषमे गुल्मसंवृते । लिल्ये शक्रस्तदा सर्वं मेने वृत्रमयं जगत्
manuṣyarahite deśe viṣame gulmasaṃvṛte | lilye śakrastadā sarvaṃ mene vṛtramayaṃ jagat
នៅក្នុងដែនដីគ្មានមនុស្ស ដ៏លំបាក និងព័ទ្ធដោយព្រៃស្មៅកន្ទុយ សក្រន្ទ្របានលាក់ខ្លួនស្ងៀមស្ងាត់។ ហើយនៅពេលនោះ គាត់គិតថាពិភពលោកទាំងមូលពោរពេញដោយវ្រឹត្រ។
Narrator (contextual Purāṇic narration within Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; specific speaker not explicit in the snippet)
Type: kshetra
Scene: Indra lies low in a harsh, empty wilderness—thorny scrub and dense thickets closing in—his gaze haunted, imagining Vṛtra everywhere.
FAQs
A disturbed mind projects danger everywhere; dharma requires steadiness of perception, not merely physical victory.
This line describes an unnamed wilderness; the tīrtha is not specified in the snippet.
None.