Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 4
तस्थुः प्रांजलयः सर्वे तानुवाच पितामहः । किमर्थं म्लानवदना अस्मद्गेहमुपागताः
tasthuḥ prāṃjalayaḥ sarve tānuvāca pitāmahaḥ | kimarthaṃ mlānavadanā asmadgehamupāgatāḥ
ពួកគេទាំងអស់ឈរដោយបត់ដៃប្រណម្យ។ បន្ទាប់មក ព្រះបិតាមហា (ព្រះព្រហ្មា) បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាមកដល់គេហដ្ឋានរបស់យើង ដោយមុខស្រកស្រាយ និងចិត្តទុក្ខសោកដូច្នេះ?»
Brahmā (Pitāmaha, Lokapitāmaha)
Scene: Devas stand with folded hands, faces downcast; Brahmā, composed and paternal, addresses them with a calm, questioning gesture.
FAQs
Even the gods approach higher wisdom with humility; distress becomes a doorway to right counsel and dharmic resolution.
This verse sets the narrative frame within Tīrthamāhātmya; the specific tīrtha is not named in this single śloka.
None here; it is a situational question initiating the episode.