Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 22
याऽनुगच्छति भर्तारं मृतं सुतपसा द्विज । साध्वी सा हि परिज्ञेया तया चोद्ध्रियते कुलम्
yā'nugacchati bhartāraṃ mṛtaṃ sutapasā dvija | sādhvī sā hi parijñeyā tayā coddhriyate kulam
ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ (អ្នកកើតពីរដង) ស្ត្រីណាដែលដោយតបស្យា និងសេចក្តីស្មោះត្រង់ ដើរតាមប្តីរបស់នាង ទោះបីប្តីស្លាប់ហើយក្តី នាងគួរត្រូវបានដឹងថាជាសាធ្វីពិតប្រាកដ; ហើយដោយនាង វង្សត្រកូលត្រូវបានលើកតម្កើង។
Skanda (deduced: Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narrative voice addressing a dvija)
Type: kshetra
Listener: dvija (addressed)
Scene: A solemn cremation-ground edge or memorial setting: a widow in austere white, hands in añjali, performing intense tapas; ancestral figures or a luminous family-tree motif rises upward, symbolizing kula-uddhāra.
FAQs
Steadfast virtue (tapas rooted in fidelity) is praised as spiritually powerful and beneficial to one’s lineage.
No named tīrtha appears in this verse; it is a dharmic teaching embedded within a pilgrimage-mahātmya chapter.
No explicit ritual is described; the verse extols tapas (austerity/discipline) as the operative spiritual force.