Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 70
ततो वर्षसहस्रांते तुष्टस्तस्य महेश्वरः । प्रोवाच दर्शनं गत्वा सह सूर्य वृषेश्वरैः
tato varṣasahasrāṃte tuṣṭastasya maheśvaraḥ | provāca darśanaṃ gatvā saha sūrya vṛṣeśvaraiḥ
បន្ទាប់មក នៅចុងបញ្ចប់នៃពាន់ឆ្នាំ ព្រះមហេស្វរ ពេញព្រះហឫទ័យចំពោះគាត់ បានបង្ហាញព្រះទស្សនៈ ហើយមានព្រះសូរ្យ និងព្រះវ្រឹសេស្វរ អមមក ហើយបានមានព្រះបន្ទូល។
Viśvāmitra (narrating)
Tirtha: Hāṭakeśvara
Type: kshetra
Listener: Pārthiva (king)
Scene: After a millennium of austerity, Śiva manifests before the ascetic, with Sūrya blazing nearby and Vṛṣeśvara (bull-associated Śiva aspect/Nandin-linked presence) attending; the devotee prostrates as divine speech begins.
FAQs
Persevering tapas culminates in darśana: divine grace arrives when discipline, repentance, and devotion mature.
Hāṭakeśvara-kṣetra is implicitly glorified as the stage where a millennium of penance yields Śiva’s direct appearance.
Not a prescription here; it narrates the fruit (phala) of prolonged tapas—Śiva’s darśana.