Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 41
यथा विष्णुः कृमिर्ज्ञेयस्ताभ्यामेव द्विजोत्तमाः । सदाशिवस्य विज्ञेयौ तथा तौ कृमिरूपकौ
yathā viṣṇuḥ kṛmirjñeyastābhyāmeva dvijottamāḥ | sadāśivasya vijñeyau tathā tau kṛmirūpakau
ដូច្នេះដែរ (ឱ ទ្វិជោត្តម) សូម្បីតែព្រះវិṣṇu ក៏គួរត្រូវដឹងថា ដូចជាសត្វដង្កូវមួយ បើប្រៀបនឹងទាំងពីរ (ព្រះសិវៈ និងព្រះសក្តិ)។ ហើយទាំងពីរនោះ ក៏គួរត្រូវយល់ថា បើប្រៀបនឹងសទាសិវៈ (Sadāśiva) វាមានរូបដូចដង្កូវ គឺតិចតួចមិនអាចវាស់បាន។
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced)
Type: kshetra
Listener: dvijottama
Scene: A cosmic ladder dissolving into pure light: Viṣṇu small beneath Śiva-Śakti, and above them an abstract, boundless radiance labeled Sadāśiva—no anthropomorphic limit, only a luminous void-fullness.
FAQs
It stresses the transcendence of Sadāśiva beyond all relative divine ranks, encouraging seekers to aim for the highest realization.
No specific sacred site is identified in this verse; it is part of a broader Tīrthamāhātmya narrative.
None in this verse; it is metaphysical teaching.