Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 100
यः श्राद्धं कुरुते तत्र सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । रसेनैकेन सस्येन तथैकेन द्विजोत्तमाः । तस्यापि जायते पुण्यं गयाश्राद्धेन यद्भवेत्
yaḥ śrāddhaṃ kurute tatra samyakchraddhāsamanvitaḥ | rasenaikena sasyena tathaikena dvijottamāḥ | tasyāpi jāyate puṇyaṃ gayāśrāddhena yadbhavet
អ្នកណាធ្វើពិធីស្រាទ្ធនៅទីនោះ ដោយសទ្ធាដ៏ត្រឹមត្រូវ ទោះមានតែម្ហូបរសជាតិមួយ និងគ្រាប់ធញ្ញជាតិមួយប៉ុណ្ណោះ ឱ ព្រះទ្វិជោត្តម—គាត់ទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងបុណ្យពីការធ្វើស្រាទ្ធនៅគយា។
Skanda (deduced; addressing dvijas)
Type: ghat
Scene: A pilgrim performs śrāddha at a sacred spot with humble means: one savory dish and a single grain offering; pitṛs appear subtly in the background receiving satisfaction, while a symbolic banner reads ‘Gayā-tulya’ (Gayā-equivalent merit).
FAQs
Faith (śraddhā) sanctifies even simple offerings; at a powerful tīrtha, minimal materials can yield maximum ancestral merit.
A tīrtha within Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya is praised as conferring merit comparable to Gayā for śrāddha.
Performing śrāddha there with proper faith, even using only one prepared dish and one grain offering.