Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 4
सूत उवाच । सावित्री वशगं कांतं ज्ञात्वा विश्वासमागता । स्थिरा भूत्वा तदा सर्वा देवपत्नीः समानयत्
sūta uvāca | sāvitrī vaśagaṃ kāṃtaṃ jñātvā viśvāsamāgatā | sthirā bhūtvā tadā sarvā devapatnīḥ samānayat
សូត្រាបានមានព្រះវាចា៖ ព្រះសាវិត្រី ដឹងថាព្រះស្វាមីជាទីស្រឡាញ់របស់នាងត្រូវឥទ្ធិពលអ្នកដទៃគ្រប់គ្រង ក៏បានត្រឡប់មកកាន់សេចក្តីជឿទុកចិត្ត និងស្ងប់ចិត្តវិញ។ នាងបានតាំងចិត្តមាំមួន ហើយប្រមូលព្រះភរិយាទាំងអស់នៃទេវតាមកជុំគ្នា។
Sūta
Tirtha: Brahma-yajña narrative locus (leading to local tīrtha outcomes)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis
Scene: Sāvitrī, dignified and steady, stands at the center summoning the wives of the gods; they arrive in varied divine attire, forming a protective circle near the yajña pavilion.
FAQs
Steadiness (sthairya) and purposeful action, rather than agitation, are upheld as dharmic responses to crisis.
No particular location is named in this verse; the focus is narrative preparation within the tīrtha-māhātmya setting.
None explicitly; it describes a divine assembly connected to the yajña context.