Adhyaya 191

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूतपुत्र त्वया प्रोक्तं सावित्री नागता च यत् । कौटिल्येन समायुक्तैराहूता वचनैस्तथा । पुलस्त्येन पुनश्चैव प्रसक्ता गृहकर्मणि

ព្រះឥសីទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «ឱ កូនប្រុសសូតា អ្នកបានប្រាប់យើងហើយថា សាវិត្រីមិនបានមក។ ទោះបានអញ្ជើញដោយពាក្យសម្រួលចិត្ត និងល្បិចល្អិតក៏ដោយ នាងត្រូវបានពុលស្ត្យា ឲ្យជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងកិច្ចការផ្ទះម្តងទៀត។ សូមប្រាប់យើងតាមពិត ដូចដែលបានកើតឡើង»។

Verse 2

ततस्तु ब्रह्मणा कोपाद्गायत्री च समाहृता । देवैर्विप्रेश्चे साऽतीव शंसिता भार्यतां गता

បន្ទាប់មក ដោយសារព្រះព្រហ្មមានព្រះកោប គាយត្រីត្រូវបាននាំមក។ នាងត្រូវបានទេវតា និងព្រះឥសីព្រាហ្មណ៍សរសើរយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានឈានដល់ស្ថានភាពជាព្រះភរិយា (របស់ព្រះព្រហ្ម)។

Verse 3

सावित्री च कथं जाता तां ज्ञात्वा यज्ञमण्डपे । पत्नीशालां प्रविष्टां च सर्वं नो विस्तराद्वद

«សាវិត្រីបានចូលរួមក្នុងរឿងនេះដោយរបៀបណា? ហើយនៅក្នុងមណ្ឌបយជ្ញ—ពេលបានដឹងអ្វីដែលកើតឡើង—នាងបានចូលទៅក្នុងសាលាព្រះភរិយាយ៉ាងដូចម្តេច? សូមប្រាប់យើងទាំងអស់ដោយលម្អិត»។

Verse 4

सूत उवाच । सावित्री वशगं कांतं ज्ञात्वा विश्वासमागता । स्थिरा भूत्वा तदा सर्वा देवपत्नीः समानयत्

សូត្រាបានមានព្រះវាចា៖ ព្រះសាវិត្រី ដឹងថាព្រះស្វាមីជាទីស្រឡាញ់របស់នាងត្រូវឥទ្ធិពលអ្នកដទៃគ្រប់គ្រង ក៏បានត្រឡប់មកកាន់សេចក្តីជឿទុកចិត្ត និងស្ងប់ចិត្តវិញ។ នាងបានតាំងចិត្តមាំមួន ហើយប្រមូលព្រះភរិយាទាំងអស់នៃទេវតាមកជុំគ្នា។

Verse 5

गौरी लक्ष्मीः शची मेधा तथा चैवाप्यरुन्धती । स्वधा स्वाहा तथा कीतिर्बुद्धिः पुष्टिः क्षमा धृतिः । तथा चान्याश्च बहवो ह्यप्सरोभिः समन्विताः

ព្រះគោរី ព្រះលក្ខ្មី ព្រះសចី ព្រះមេធា និងព្រះអរុន្ធតី; ព្រះស្វធា និងព្រះស្វាហា; ហើយក៏មាន ព្រះកីर्ति ព្រះពុទ្ធិ ព្រះពុષ્ટិ ព្រះក្សមា និងព្រះធ្រឹតិ—ជាមួយនារីទេវីជាច្រើនទៀត ដែលមានក្រុមអប្សរាសជាច្រើនអមដំណើរ—ត្រូវបានប្រមូលមកជុំគ្នា។

Verse 6

घृताची मेनका रंभा उर्वशी च तिलोत्तमा । अप्सराणां गणाः सर्वे समाजग्मुर्द्विजोत्तमाः

ព្រះឃ្រឹតាចី ព្រះមេនកា ព្រះរಂಭា ព្រះឧર્વશី និងព្រះតិលោត្តមា—ពិតប្រាកដណាស់ ក្រុមអប្សរាសទាំងអស់បានមកប្រជុំគ្នានៅទីនោះ ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ឧត្តមក្នុងចំណោមអ្នកកើតពីរដង។

Verse 7

सा ताभिः सहिता देवीपूर्णहस्ताभिरेव च । संप्रहृष्टमनोभिश्च प्रस्थिता मण्डपं प्रति

ព្រះនាងទេវីនោះ បានទៅជាមួយពួកនាងទាំងឡាយ ដោយកាន់គ្រឿងបូជាពេញដៃ។ ដោយចិត្តរីករាយសប្បាយរបស់អ្នករួមដំណើរ នាងបានចេញដំណើរទៅកាន់មណ្ឌប។

Verse 8

वाद्यमानेषु वाद्येषु गीतध्वनियुतेषु च । गन्धर्वाणां प्रमुख्यानां किन्नराणां विशेषतः

នៅពេលដែលឧបករណ៍តន្ត្រីត្រូវបានវាយបន្លឺ និងសំឡេងចម្រៀងក៏លាន់ឮ—ជាពិសេសដោយព្រះគន្ធರ್ವដ៏ឧត្តម និងពួកកិន្នរ—ដំណើរដ៏មង្គលនោះបានបន្តទៅមុខ។

Verse 9

प्रस्थिता सा महाभागा यावत्तद्यज्ञमण्डपम् । तावत्तस्यास्तदा चक्षुः प्रास्फुरद्दक्षिणं मुहुः

ព្រះនាងដ៏មានភាគ្យល្អ បានចេញដំណើរទៅកាន់មណ្ឌបយជ្ញា; នៅពេលនោះភ្នែកស្តាំរបស់នាងក៏ញ័ររឿយៗ។

Verse 10

अपसव्यं मृगाश्चक्रुस्तथान्येऽपि खगादयः । विपर्यस्तेन संयाति शब्दान्कुर्वंति चासकृत्

សត្វក្តាន់បានរត់ទៅខាងឆ្វេងដោយអមង្គល; សត្វផ្សេងៗដូចជាបក្សីជាដើម ក៏ដើរបញ្ច្រាសទិស ហើយបន្លឺសំឡេងគ្រៀវៗជាញឹកញាប់។

Verse 11

दक्षिणानि तथाऽङ्गानि स्फुरमाणानि वै मुहुः । तस्या मनसि संक्षोभं जनयति निरर्गलम्

អវយវៈខាងស្តាំរបស់នាងញ័ររឿយៗ; វាបង្កឲ្យចិត្តនាងរំខានកក្រើកដោយមិនឈប់សម្រាក។

Verse 12

ताश्च देवस्त्रियः सर्वा नृत्यंति च हसंति च । गायंति च यथोत्साहं तस्याः पार्श्वे व्यवस्थिताः

ទេវនារីទាំងអស់នោះ ឈរនៅជិតខាងនាង ក៏រាំ សើច ហើយច្រៀងដោយកម្លាំងចិត្តតាមដែលអាចធ្វើបាន។

Verse 13

न जानंति च संक्षोभं तथा शकुनजं हृदि । अन्योन्यस्पर्द्धया सर्वा गीतनृत्यपरायणाः

ពួកនាងមិនដឹងពីភាពរំខានក្នុងចិត្តនាង ឬការមិនសុខចិត្តដែលកើតពីសញ្ញាអមង្គលឡើយ; ពួកនាងប្រកួតប្រជែងគ្នា ហើយលះបង់ខ្លួនទាំងស្រុងទៅនឹងចម្រៀងនិងរបាំ។

Verse 14

अहंपूर्वमहंपूर्वं प्रविशामि महामखे । इत्यौत्सुक्यसमोपेतास्ता गच्छंति तदा पथि

«ខ្ញុំមុន! ខ្ញុំមុន នឹងចូលទៅក្នុងយញ្ញដ៏មហិមា!»—ដូច្នេះ ពួកនាងពោរពេញដោយក្តីរំភើបអន្ទះសារ ហើយបានដើរតាមផ្លូវទៅ។

Verse 191

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागर खण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सावित्र्या यज्ञागमनकालिकोत्पाताद्यपशकुनोद्भववर्णनंनामैकनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីស្កន្ទ មហាបុរាណ» សំហិតា៨១,០០០ស្លោក ក្នុង នាគរ-ខណ្ឌ ទី៦ ក្នុង មាហាត្ម្យ នៃក្សេត្រ​បរិសុទ្ធ ហាដកេឝ្វរា—ជំពូកមានចំណងជើង «ពិពណ៌នាអំពីអពសកុន និងសញ្ញាព្រមាន នៅពេលសាវិត្រីមកដល់យញ្ញ» ជាជំពូកទី១៩១ បានបញ្ចប់។