Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 30
अनेनैव विमानेन त्रयो वापि यथासुखम् । ममापि च वरो जातो यः शापान्नारदोद्भवात् । यज्ञभागो मया प्राप्तो देवानामपि दुर्लभः । पौर्णमासीदिने प्राप्ते विशेषात्स्त्रीजनैः कृतः
anenaiva vimānena trayo vāpi yathāsukham | mamāpi ca varo jāto yaḥ śāpānnāradodbhavāt | yajñabhāgo mayā prāpto devānāmapi durlabhaḥ | paurṇamāsīdine prāpte viśeṣātstrījanaiḥ kṛtaḥ
«ដោយយានវិមាននេះឯង យើងបីនាក់អាចធ្វើដំណើរតាមចិត្តសប្បាយ។ ហើយសម្រាប់ខ្ញុំផងដែរ ពរជ័យមួយបានកើតឡើង ដោយសារពាក្យសាបដែលកើតពីនារទៈ៖ ខ្ញុំបានទទួលភាគយជ្ញា ដែលសូម្បីទេវតាក៏ពិបាកទទួលបាន—ជាពិសេស នៅថ្ងៃពេញបូណ៌មី ពេលដែលស្ត្រីទាំងឡាយបានប្រព្រឹត្ត»។
Audumbarī (contextual; continuing the announcement of merits/boons)
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A celestial vimāna poised above a sacred landscape; three travelers converse; a divine figure speaks of a boon arising from Nārada’s curse—receiving a share in sacrifice—highlighting a pūrṇimā rite performed by women.
FAQs
Merit (puṇya) accrues through properly timed and duly performed rites; even exceptional boons and sacrificial privileges can arise through dharmic acts.
The surrounding narrative belongs to Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya, where yajña and tīrtha-merit are intertwined.
A paurṇamāsī (full-moon day) performance of ritual acts—explicitly noting women as performers—connected with obtaining a rare yajña-bhāga (sacrificial share).