Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 112
य एष क्रियते यज्ञस्तस्य नाथो हरिः स्मृतः । एतस्मात्कारणात्प्रोक्तः स देवो यज्ञपूरुषः
ya eṣa kriyate yajñastasya nātho hariḥ smṛtaḥ | etasmātkāraṇātproktaḥ sa devo yajñapūruṣaḥ
យញ្ញដែលកំពុងប្រព្រឹត្តនេះ មានព្រះហរិជាព្រះអម្ចាស់ដូចដែលបានចងចាំ។ ដោយហេតុនេះហើយ ព្រះទេវនោះត្រូវបានហៅថា «យញ្ញបុរុષ» គឺព្រះបុគ្គលនៃយញ្ញ។
Maheśvara (Śiva)
Listener: Devas/ṛṣis (implied)
Scene: Teaching tableau: the concept of Yajñapuruṣa is proclaimed—Hari envisioned as the indwelling Person presiding over the sacrificial fire and offerings.
FAQs
All yajña is ultimately anchored in the Divine; Hari is revered as the presiding Lord of sacrifice (Yajñapuruṣa).
The verse is theological within a tīrtha-māhātmya chapter; it does not name a particular site.
It establishes the correct deity-concept for ritual: recognize Hari as the Yajñapuruṣa presiding over yajña.