Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 11
सूत उवाच । एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रस्ततश्चादर्शनं गतः । याज्ञवल्क्योऽपि तच्छ्रुत्वा पितामहवचोऽ खिलम्
sūta uvāca | evamuktvā caturvaktrastataścādarśanaṃ gataḥ | yājñavalkyo'pi tacchrutvā pitāmahavaco' khilam
សូត្រាបានមានពាក្យថា៖ ព្រះបួនមុខ (ព្រះព្រហ្មា) បាននិយាយដូច្នេះហើយ ក៏លង់បាត់ពីទស្សនៈ។ យាជ្ញវល្ក្យៈក៏បានស្តាប់ព្រះវាចារបស់ព្រះបិតាមហៈទាំងស្រុង។
Sūta
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (standard Sūta frame; implied)
Scene: Sūta narrates to assembled sages; Brahmā (four-faced) fades into light, becoming invisible; Yājñavalkya stands or sits in attentive posture, absorbing the teaching; the atmosphere is quiet and authoritative.
FAQs
Revelatory instruction is followed by responsibility: the listener must now embody the teaching through action.
The narrative continues within the same kṣetra-māhātmya stream; the “uttama kṣetra” remains the focus.
None directly; it transitions from divine instruction to Yājñavalkya’s implementation.