Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 35
रोहिताश्व उवाच । सर्वेषामेव पापानां विहितानां मुनीश्वर । किंचिद्व्रतं समाचक्ष्व दानं वा होममेव वा । विपाप्मा जायते येन पुरश्चरणवर्जितम्
rohitāśva uvāca | sarveṣāmeva pāpānāṃ vihitānāṃ munīśvara | kiṃcidvrataṃ samācakṣva dānaṃ vā homameva vā | vipāpmā jāyate yena puraścaraṇavarjitam
រោហិតាស្វៈ បាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមុនីឧត្តម ជាម្ចាស់ក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញ សូមប្រាប់ខ្ញុំអំពីវត្តប្រតិបត្តិមួយ—ជាវ្រត (ព្រហ្មចរិយា), ឬទាន, ឬហោម (បូជាភ្លើង)—ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សក្លាយជាអ្នកគ្មានបាប ទោះមិនបានអនុវត្តពិធីពុរៈឆរណៈពេញលេញក៏ដោយ»។
Rohitāśva
Type: kshetra
Listener: Mārkaṇḍeya
Scene: King Rohitāśva respectfully questions sage Mārkaṇḍeya in a forest hermitage, asking for a simple vow/charity/fire-offering that removes sins without full puraścaraṇa.
FAQs
A sincere seeker should ask for a practicable dharmic remedy—vrata, dāna, or homa—to cleanse accumulated sin.
This verse sits within Tīrthamāhātmya, but this specific line emphasizes expiation via vrata rather than naming a particular tīrtha.
It requests instruction about a vow (vrata), charity (dāna), or fire-offering (homa) that grants purity even without full puraścaraṇa.