Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 13
किमन्यैः कृपणैर्ध्वस्तैर्यैः किंचिन्नात्र सिध्यति । तस्य तद्वचनश्रुत्वा भगवांस्तूर्णमभ्यगात् । यत्र दानवमुख्योऽसौ हिरण्याक्षो महाबलः
kimanyaiḥ kṛpaṇairdhvastairyaiḥ kiṃcinnātra sidhyati | tasya tadvacanaśrutvā bhagavāṃstūrṇamabhyagāt | yatra dānavamukhyo'sau hiraṇyākṣo mahābalaḥ
«តើមានប្រយោជន៍អ្វីពីសត្រូវកំសត់ផ្សេងៗ ដែលត្រូវបំផ្លាញរួចហើយ ហើយនៅទីនេះមិនអាចសម្រេចអ្វីបាន?» ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានព្រះភាគ ស្តាប់ពាក្យនោះហើយ ក៏ប្រញាប់ចេញទៅកាន់ទីដែល ហិរ៉ណ្យាក្សៈ អ្នកដ៏មានកម្លាំងធំ ជាមេដានវៈ ស្ថិតនៅ។
Sūta
Scene: Śiva, having heard Indra, strides forth with divine speed toward the stronghold of Hiraṇyākṣa; devas follow; the landscape shifts from serene riverbank to ominous asura territory, with dark clouds and fortified silhouettes.
FAQs
Spiritual and social crises are resolved by addressing the central source of harm; divine protection is portrayed as swift when dharma is sincerely sought.
The episode remains anchored in the Gaṅgādvāra tīrtha narrative frame, from which divine intervention proceeds.
No direct prescription; it continues the fruit of tapas—divine mobilization to remove obstacles to dharma.