Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 47
ततश्चैकाऽब्रवीत्तासामेषा मुक्तावली मम । इमां देहि न मे वांछा विद्यतेऽन्या नृपप्रिये
tataścaikā'bravīttāsāmeṣā muktāvalī mama | imāṃ dehi na me vāṃchā vidyate'nyā nṛpapriye
បន្ទាប់មក ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកនាងបាននិយាយថា៖ «ខ្សែកពេជ្រមុត្ដានេះ ជារបស់ខ្ញុំ—សូមផ្តល់វាមកខ្ញុំ។ ខ្ញុំមិនប្រាថ្នាអ្វីផ្សេងទៀតទេ ឱ ព្រះនាងជាទីស្រឡាញ់របស់ព្រះរាជា»។
One of the tāpasyaḥ (ascetic women) (explicit within verse)
Type: kshetra
Scene: Among the tapasvinīs, one steps forward and calmly asks for a pearl-necklace, addressing Damayantī respectfully as the king’s beloved.
FAQs
Even in sacred settings, desire can arise; the narrative sets up a lesson on restraint and the right spirit of receiving.
No tīrtha-name appears in this verse; it functions as part of the wider Tīrthamāhātmya narration.
None directly; the verse depicts a request for a specific gift (muktāvalī) within a dāna context.