Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 45
ताः कृतांजलिना प्राह वल्गुवाक्यं मनोहरम् । मयायं भूषणस्तोम उद्दिश्य गरुडध्वजम् । कल्पितोऽद्य दिने स्नात्वा समुपोष्य दिने हरेः
tāḥ kṛtāṃjalinā prāha valguvākyaṃ manoharam | mayāyaṃ bhūṣaṇastoma uddiśya garuḍadhvajam | kalpito'dya dine snātvā samupoṣya dine hareḥ
នាងប្រកបអញ្ជលី ហើយនិយាយពាក្យផ្អែមល្ហែមគួរឱ្យចិត្តរីករាយថា៖ «គ្រឿងអលង្ការទាំងនេះ ខ្ញុំបានរៀបចំ ដើម្បីឧទ្ទិសជាបូជាដល់ព្រះហរិ ដែលមានទង់គរុឌ។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំបានងូតទឹក ហើយបានអនុវត្តអុបោសថ នៅថ្ងៃបរិសុទ្ធរបស់ព្រះហរិ…»
Narrator (contextual; speaker not explicit in this snippet)
Type: kshetra
Scene: Damayantī, palms joined, addresses the tapasvinīs with gentle speech, presenting a prepared set of ornaments as an offering dedicated to Hari of the Garuḍa-banner, after bathing and fasting.
FAQs
Acts of devotion become potent when joined with humility (añjali), ritual purity (snāna), and self-restraint (upavāsa), and then dedicated to Hari.
This verse sits within the Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya context, but no single tīrtha-name is explicitly stated in this shloka.
Bathing (snāna) and fasting (upavāsa) on Hari’s sacred day, followed by dedicatory offering (saṅkalpa) of gifts.