Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 9
तस्मात्त्वया प्रभो प्रोक्तं स्वयमेव ममाग्रतः । तस्यैव देवदूतस्य तारनादेन कोपतः
tasmāttvayā prabho proktaṃ svayameva mamāgrataḥ | tasyaiva devadūtasya tāranādena kopataḥ
ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់អើយ ព្រះអង្គបានមានព្រះបន្ទូលដោយខ្លួនឯង នៅចំពោះមុខខ្ញុំ—អំពីទេវទូតនោះ—ដែលសម្លេងហៅដ៏ចាក់ចូលចិត្តរបស់គាត់ ក្នុងកំហឹង បានបង្កឲ្យហេតុការណ៍ទាំងនេះចាប់ផ្តើម។
Lakṣmaṇa (contextual continuation of his speech)
Scene: A recollection scene: the speaker gestures as if citing testimony—‘you yourself said before me’; in the background, a faint vision of a radiant divine messenger whose sharp cry is depicted as sound-waves or a dramatic posture.
FAQs
Words spoken by the righteous—especially before witnesses—carry karmic weight and shape events.
Not specified in this verse; it functions as narrative context within the tīrtha-māhātmya.
None in this verse.