Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 64
लिंगस्य देवदेवस्य महिमानं परस्य च । नमस्ते परमेशाय नमस्ते विश्वमंगल । नमस्ते शितिकण्ठाय नमस्तस्मै कपर्दिने
liṃgasya devadevasya mahimānaṃ parasya ca | namaste parameśāya namaste viśvamaṃgala | namaste śitikaṇṭhāya namastasmai kapardine
«ខ្ញុំសរសើរមហិមារបស់ព្រះទេវទេវៈដ៏អធិរាជ បង្ហាញជាលិង្គ និងជាព្រះអង្គខ្ពស់បំផុត។ សូមនមស្ការ ព្រះបរមេឝ្វរៈ; សូមនមស្ការ ព្រះអង្គជាព្រះមង្គលនៃសកលលោក។ សូមនមស្ការ ព្រះអង្គកសិដ្ឋកណ្ឋៈ (ក-ស) ក; សូមនមស្ការ ព្រះអង្គកបរទិន (ព្រះអង្គមានសក់ជាចង)»។
Kāla
Tirtha: Kedāranātha
Type: kshetra
Scene: A devotee (or sage) stands before the Kedāra-liṅga with folded hands, offering repeated salutations; Śiva is envisioned with matted hair and pale/blue-tinged throat, radiating universal auspiciousness.
FAQs
Reciting Śiva’s epithets cultivates devotion and recognizes Him as the supreme auspicious reality pervading the world.
Kedāra/Kedārnātha, within Kedārakhaṇḍa, where Liṅga-devotion and Śiva’s auspiciousness are extolled.
Implicit practice: namaskāra and nāma-japa (repetition of divine names) as a form of stotra.