Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 68
न मे स्यादन्यथा वाणी उलूकस्त्वं भविष्यति । निशाचरो ह्युलूकोऽपि प्रोच्यते द्विजसत्तम
na me syādanyathā vāṇī ulūkastvaṃ bhaviṣyati | niśācaro hyulūko'pi procyate dvijasattama
ពាក្យរបស់ខ្ញុំមិនអាចផ្លាស់ប្តូរបានទេ៖ អ្នកនឹងក្លាយជាសត្វអ៊ូលូក (សត្វកុករាត្រី)។ ព្រោះសូម្បីតែសត្វអ៊ូលូកក៏ត្រូវហៅថា «និសាចរ» ដែរ ឱ អ្នកទ្វិជសត្តម។
The sage (contextually Bhārgava, continuing the śāpa rationale)
Listener: A brāhmaṇa addressed as 'dvija-sattama'
Scene: The authoritative speaker declares the curse; the brāhmaṇa begins to transform—shadowed eyes, feathers suggested, night setting implied; an owl silhouette appears, symbolizing niśācara.
FAQs
A realized sage’s utterance is portrayed as unfailing; words spoken in dharmic authority take effect.
No holy site is referenced in this verse.
None; it explains the inevitability of the curse and the designation ‘niśācara’ as ‘night-roamer’.