Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 10
यतस्त्वमेव वेत्सीदं सर्वशास्त्रेषु कीर्त्यते । जडेयं प्रकृतिर्मूढा यया संमोह्यते जगत्
yatastvameva vetsīdaṃ sarvaśāstreṣu kīrtyate | jaḍeyaṃ prakṛtirmūḍhā yayā saṃmohyate jagat
ព្រោះតែព្រះអង្គឯងទ្រង់ជ្រាបអំពីអ្វីដែលបានប្រកាសក្នុងសាស្ត្រាទាំងអស់៖ ប្រក្រឹតិ (Prakṛti) នេះជាអសកម្ម និងបំភាន់ ហើយដោយនាង ពិភពលោកទាំងមូលត្រូវបានបំភាន់។
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced; Māheśvarakhaṇḍa narrative frame)
Listener: Śaunaka and sages; within story, the king (Yudhiṣṭhira) is addressed
Scene: The speaker explains prakṛti’s deluding power; visually, the world appears as a swirling veil around beings, while a calm witnessing light stands apart—symbolizing ātman/puruṣa.
FAQs
It emphasizes viveka: recognizing Prakṛti as non-conscious and a source of delusion, one should seek the higher principle beyond bewilderment.
No tīrtha is named; the verse is doctrinal, not geographic.
None; it is a philosophical assertion about Prakṛti and delusion.