Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 57
ओंगांगींगूंगैंगौंगः सप्ताक्षरोऽयं महामंत्रः । ओंगणपतिमंत्रस्य गणको नाम ऋषिः विघ्नेश्वरो देवता गं बीजम् ओंशक्तिः पूजार्थे जपार्थे वा तिलकार्थे वा मनस ईप्सितार्थे होमार्थे वा विनियोग इति । साध कस्य पूर्वं तिलककरणम् । ओंगांगणपतये नमः । इति तिलकस्योपरि अक्षतान्दद्यात् अनेन मन्त्रेण । ॐ गांगणपतये नमः । इति तिलकमंत्रः । ओंगां गणपतये नमः । अनेन मंत्रेण गणेशाय पुष्पांजलित्रयं दद्यात् । मूलमंत्रेणात्र चंदनगंधपुष्पधूपदीपनैवेद्यपूगीफल तांबूलादिकं दद्यात् । अत ऊर्ध्वं मूलमन्त्रेण जपं कुर्यात् । अष्टोत्तरशतं सहस्रं लक्षं कोटिं चेति यथाशक्ति जप्त्वा दशांशहोमार्थे गणेशाग्नये आवाहयामीति अग्निमावाह्य । ॐ गां गणपतये स्वाहेति मन्त्रेण गुग्गुलगुटिकाभिर्होमं विदध्याद्विनियोगं चेति गाणेश्वरो ताकल्पः । य एवं सर्व विघ्नेषु साधयेन्मन्त्रमुत्तमम् । सर्वविघ्नानि नश्यंति मनोभीष्टं च सिध्यति
oṃgāṃgīṃgūṃgaiṃgauṃgaḥ saptākṣaro'yaṃ mahāmaṃtraḥ | oṃgaṇapatimaṃtrasya gaṇako nāma ṛṣiḥ vighneśvaro devatā gaṃ bījam oṃśaktiḥ pūjārthe japārthe vā tilakārthe vā manasa īpsitārthe homārthe vā viniyoga iti | sādha kasya pūrvaṃ tilakakaraṇam | oṃgāṃgaṇapataye namaḥ | iti tilakasyopari akṣatāndadyāt anena mantreṇa | oṃ gāṃgaṇapataye namaḥ | iti tilakamaṃtraḥ | oṃgāṃ gaṇapataye namaḥ | anena maṃtreṇa gaṇeśāya puṣpāṃjalitrayaṃ dadyāt | mūlamaṃtreṇātra caṃdanagaṃdhapuṣpadhūpadīpanaivedyapūgīphala tāṃbūlādikaṃ dadyāt | ata ūrdhvaṃ mūlamantreṇa japaṃ kuryāt | aṣṭottaraśataṃ sahasraṃ lakṣaṃ koṭiṃ ceti yathāśakti japtvā daśāṃśahomārthe gaṇeśāgnaye āvāhayāmīti agnimāvāhya | oṃ gāṃ gaṇapataye svāheti mantreṇa guggulaguṭikābhirhomaṃ vidadhyādviniyogaṃ ceti gāṇeśvaro tākalpaḥ | ya evaṃ sarva vighneṣu sādhayenmantramuttamam | sarvavighnāni naśyaṃti manobhīṣṭaṃ ca sidhyati
«ឱំ កាំ គីំ គូំ គៃំ គៅំ គះ»—នេះជាមហាមន្ត្រា៧អក្សរ។ សម្រាប់មន្ត្រា ឱំ-គណបតិ៖ ឥសិគឺ គណក; ទេវតាគឺ វិឃ្នេឝ្វរ; «កាំ» ជាព្យញ្ជនៈគ្រាប់ (បីជ); «ឱំ» ជាថាមពល (ឝក្តិ)។ វិនិយោគសម្រាប់បូជា សម្រាប់ជប សម្រាប់ធ្វើតិលកលើថ្ងាស សម្រាប់សម្រេចបំណងក្នុងចិត្ត និងសម្រាប់ហោម។ ដំបូង អ្នកសាធកត្រូវធ្វើតិលក; បន្ទាប់ដាក់អក្សតា (អង្ករមិនបែក) លើតិលក ដោយនិយាយ «ឱំ កាំ គណបតយេ នមះ»។ ដោយមន្ត្រនេះ ត្រូវថ្វាយផ្កាអញ្ជលី៣ដងដល់ព្រះគណេឝ; ហើយដោយមូលមន្ត្រា ត្រូវថ្វាយចន្ទន៍ ក្លិនក្រអូប ផ្កា ធូប ទៀន នៃវេដ្យ (អាហារថ្វាយ) ផ្លែពូគី ផ្លែឈើ តាំបូល (ស្លឹកប៉ាន់) និងអ្វីៗផ្សេងទៀត។ បន្ទាប់មក ធ្វើជបដោយមូលមន្ត្រា ១០៨ ឬ ១,០០០ ឬ ១,០០,០០០ ឬដល់កូដិ តាមសមត្ថភាព; រួចធ្វើហោមមួយភាគដប់ ដោយអាវាហនអគ្គិ «អាវាហយាមិ» សម្រាប់អគ្គិគណេឝ។ ដោយមន្ត្រា «ឱំ កាំ គណបតយេ ស្វាហា» ត្រូវបញ្ចូលគ្រាប់គុគ្គុលុក្នុងភ្លើង។ នេះហៅថាវិធីកល្បៈគណេឝ្វរ។ អ្នកណាអនុវត្តមន្ត្រល្អឥតខ្ចោះនេះក្នុងគ្រប់ឧបសគ្គ—ឧបសគ្គទាំងអស់រលាយ ហើយបំណងក្នុងចិត្តសម្រេច។
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating (deduced); mantra-kalpa instruction within the narrative
Tirtha: Gaṇeśvara (Vighneśvara) worship (non-site-specific)
Type: kshetra
Listener: Practitioner/audience
Scene: A complete ritual tableau: the seven-syllable mantra written as radiant bīja-syllables; the sādhaka applies tilaka, places akṣata, offers three flower-handfuls, performs upacāras before a Gaṇeśa image, then conducts a small homa with guggulu pellets, flames rising as obstacles symbolically crumble away.
FAQs
Gaṇapati is invoked as Vighneśvara: disciplined mantra-practice joined with worship and homa removes obstacles and grants success.
No single tīrtha is praised; the passage functions as a practical ritual manual (kalpa) for Gaṇeśa worship.
Tilaka with akṣata, flower offerings, upacāras, japa counts (108 to higher), and a one-tenth homa using guggulu pellets with “oṃ gāṃ gaṇapataye svāhā.”