Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 71
सूत उवाच । श्रुत्वेति विजयो धीमान्प्रशशंस सुविस्मितः । विसृष्टो नारदाद्यैश्च द्वारकां प्रति जग्मिवान्
sūta uvāca | śrutveti vijayo dhīmānpraśaśaṃsa suvismitaḥ | visṛṣṭo nāradādyaiśca dvārakāṃ prati jagmivān
សូត្រាបាននិយាយថា៖ ពេលស្តាប់ដូច្នេះ វិជ័យ (អរជុន) អ្នកប្រាជ្ញ មានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ហើយសរសើរពាក្យពេចន៍នោះ។ បន្ទាប់មក ត្រូវបាននារ៉ដ និងអ្នកដទៃអនុញ្ញាតឲ្យទៅ គាត់បានចេញដំណើរទៅកាន់ទ្វារកា។
Sūta (Lomaharṣaṇa/Sūta narrator)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (implied)
Scene: In a forest-āśrama or narrative hall, Vijaya (Arjuna) stands with folded hands, astonished, praising the account; Nārada and other sages gesture dismissal/blessing; Arjuna turns westward, beginning the journey toward sea-girt Dvārakā.
FAQs
True hearing culminates in praise, gratitude, and dharmic action—moving forward with the inspiration of sacred teaching.
The verse closes the Guptakṣetra/Staṃbhatīrtha segment and transitions the hero toward Dvārakā.
No explicit rite; it depicts the response to māhātmya-śravaṇa—praise and respectful leave-taking.