Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 89
यस्य तस्य न मोक्षोऽस्ति प्रेतत्वाद्वै युगैरपि । ततः सपिण्डीकरणे बांधवैः सुकृते नरः
yasya tasya na mokṣo'sti pretatvādvai yugairapi | tataḥ sapiṇḍīkaraṇe bāṃdhavaiḥ sukṛte naraḥ
ដរាបណានៅជាស្ថានភាពព្រេត នោះគ្មានការរួចផុតសម្រាប់គាត់ទេ ទោះបីកន្លងយូរជាយុគក៏ដោយ។ បន្ទាប់មក ពេលសាច់ញាតិធ្វើពិធីសពិណ្ឌីករណ (sapiṇḍīkaraṇa) ដោយបុណ្យគុណត្រឹមត្រូវ វិញ្ញាណអ្នកស្លាប់ក៏ទទួលផលប្រយោជន៍យ៉ាងសមគួរ។
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced: Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Scene: Kinsmen perform sapiṇḍīkaraṇa: three ancestral piṇḍas and the preta-piṇḍa are ritually united; the departed’s form becomes calmer, moving from restless preta to honored pitṛ.
FAQs
The preta-state is a binding condition, and proper ancestral rites performed by kin are portrayed as crucial supports for the departed.
No specific tīrtha is named in this verse; the focus is on śrāddha-dharma and post-death rites.
Sapiṇḍīkaraṇa—an ancestral rite integrating the departed into the lineage of pitṛs—is explicitly referenced.