Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 101
श्रीदेव्युवाच । वैशाखे दर्शदिवसे ये चैवं तोषयंति माम् । अरिष्टाभरणैः पुष्पैर्दधिभक्तैश्च पूजनैः । तेषां सर्वोपसर्गा वै यास्यंति विलयं स्फुटम्
śrīdevyuvāca | vaiśākhe darśadivase ye caivaṃ toṣayaṃti mām | ariṣṭābharaṇaiḥ puṣpairdadhibhaktaiśca pūjanaiḥ | teṣāṃ sarvopasargā vai yāsyaṃti vilayaṃ sphuṭam
ព្រះនាងទេវីដ៏ប្រសើរបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «នៅថ្ងៃអមាវាស្យា ក្នុងខែវៃសាខា អ្នកណាដែលបែបនេះធ្វើឲ្យខ្ញុំពេញព្រះហឫទ័យ ដោយបូជាដោយគ្រឿងអារក្ស/គ្រឿងអភ័យមង្គល ផ្កា និងអាហារបូជាដោយទឹកដោះគោជូរ និងបាយ—ទុក្ខវេទនា និងគ្រោះមហន្តរាយទាំងអស់របស់ពួកគេ នឹងរលាយបាត់ទៅយ៉ាងច្បាស់»។
Śrī Devī (the Goddess)
Listener: the petitioning worshippers/attendants (contextual)
Scene: Night of new moon in Vaiśākha: devotees offer flowers and a bowl of curd-rice before Devī; a protective amulet/ornament is presented; dark sky contrasts with lamp-lit sanctum; unseen afflictions dissolve as shadowy forms fading away.
FAQs
Sincere Devī-pūjā performed at an auspicious time (Vaiśākha new moon) is taught as a dharmic means to dissolve life’s afflictions.
This verse emphasizes a calendrical observance (Vaiśākha darśa/amāvasyā) rather than naming a single tīrtha in the verse itself.
Pleasing the Goddess on Vaiśākha new moon with pūjā using flowers, protective/auspicious ornaments (ariṣṭābharaṇa), and offerings of curd and rice/food (dadhi-bhakta).