आदावाडंबरेणैव ध्रुवतोऽज्ञानमेव मे । इत्थं निःसारता व्यक्तमादावाडंबारात्तु यत्
ādāvāḍaṃbareṇaiva dhruvato'jñānameva me | itthaṃ niḥsāratā vyaktamādāvāḍaṃbārāttu yat
តាំងពីដើមមក ការតាំងបង្ហាញអួតអាងប៉ុណ្ណោះ បានបញ្ជាក់ភាពអវិជ្ជារបស់ខ្ញុំ។ ដូច្នេះ ភាពទទេឥតសារ ក៏បង្ហាញច្បាស់—ព្រោះតាំងពីដើម មានតែការអួតអាងប៉ុណ្ណោះ។
Unclear from snippet; reflective/critical voice within the dialogue
Scene: A pilgrim surrounded by lavish ritual paraphernalia realizes emptiness; the scene shifts to a simple lamp and quiet prayer, symbolizing substance over show.
Dharma is essence-centered: outward pomp without inner understanding reveals hollowness and deepens ignorance.
No specific site is named; the verse focuses on the quality of practice rather than pilgrimage geography.
No specific rite is prescribed; it implicitly calls for sincerity and substance over display in religious conduct.