Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 52
भास्करार्घं विना पातः कृतं सर्वं च निष्फलम् । तस्याहं श्रोतुमिच्छामि विधिं विधिविदां वर
bhāskarārghaṃ vinā pātaḥ kṛtaṃ sarvaṃ ca niṣphalam | tasyāhaṃ śrotumicchāmi vidhiṃ vidhividāṃ vara
បើមិនថ្វាយអរឃ្យ (arghya) ដល់ភាស្ករា—ព្រះអាទិត្យ—នោះ ការសូត្រមន្ត និងវត្តប្រតិបត្តិធម៌ទាំងអស់ដែលបានធ្វើ នឹងក្លាយជាឥតផល។ ដូច្នេះ ខ្ញុំប្រាថ្នាស្តាប់វិធីត្រឹមត្រូវសម្រាប់វា ឱ អ្នកល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមអ្នកដឹងពិធីការ។
Unspecified (listener addressing a ritual expert; immediately followed by Nārada speaking in next verse)
Listener: Nārada
Scene: A devotee performing various rites—japa, homa, scripture recitation—yet the scene shows a missing arghya to the rising Sun; the Sun’s presence dominates the sky, indicating that the rite remains incomplete until arghya is offered; then the devotee turns east with a water-vessel to complete it.
FAQs
Daily worship is perfected by honoring Sūrya; neglecting arghya undermines the intended merit (puṇya) of one’s practice.
No single tīrtha is named in this verse; the focus is on the universal nitya-karma of offering arghya to Sūrya.
The necessity of Bhāskara-arghya is stated, and the listener requests the detailed vidhi (procedure).