Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 94
यद्यपीयं देवतानां भूमिर्द्रव्यं च पार्थिव । तथापि यस्मिन्यः काले राजा प्रार्थ्यः स निश्चितम्
yadyapīyaṃ devatānāṃ bhūmirdravyaṃ ca pārthiva | tathāpi yasminyaḥ kāle rājā prārthyaḥ sa niścitam
ឱព្រះរាជា ទោះបីដីនេះ និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់វា ជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទេវតាពិតប្រាកដក៏ដោយ ក៏នៅតែមានពេលវេលា និងលក្ខខណ្ឌសមរម្យមួយ ដែលព្រះរាជាត្រូវតែត្រូវបានសុំជាក់ជាមិនខាន—នេះត្រូវបានបញ្ជាក់យ៉ាងមាំមួន។
Nārada (contextual; continuing instruction to the king)
Listener: pārthiva / king
Scene: Nārada explains to the king the principle of divine ownership and royal petitioning; the king listens thoughtfully, with ministers or scribes nearby, suggesting formal grant procedure.
FAQs
Kingship is stewardship: land and wealth are ultimately divine, yet dharma recognizes proper occasions to seek royal sanction and support.
No single tīrtha is named in this verse; it frames dharmic governance and rightful petition rather than a site-māhātmya.
No direct ritual is prescribed; the verse sets a dharmic principle relevant to dāna and lawful acquisition/permission.