Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 43
नमो निसर्गात्मकभूतिकाय नमोऽस्त्वमेयोक्षमहर्द्धिकाय । नमः शरण्याय नमोऽगुणाय नमोऽस्तु ते भीमगुणानुगाय
namo nisargātmakabhūtikāya namo'stvameyokṣamaharddhikāya | namaḥ śaraṇyāya namo'guṇāya namo'stu te bhīmaguṇānugāya
នមស្ការដល់ព្រះអង្គ ដែលព្រះកាយជារបៀបរៀបរយនៃធម្មជាតិ និងអត្ថិភាពដែលបានបង្ហាញ; នមស្ការដល់ព្រះអង្គ អមេយៈ អស្ចារ្យ មហិទ្ធិ មានទង់គោ (វೃಷភ) ជាសញ្ញា។ នមស្ការដល់ព្រះអង្គ ជាទីជ្រកកោននៃសត្វលោកទាំងអស់; នមស្ការដល់ព្រះអង្គ អគុណៈ អប្សរៈលើសគុណ។ នមស្ការដល់ព្រះអង្គ ដែលទោះជាលើសគុណ ក៏ដំណើរតាមអំណាចដ៏គួរឱ្យខ្លាចនៃទេវភាព។
Umāputra (Skanda/Kumāra) praising Śiva
Scene: Vṛṣadhvaja Śiva towering yet serene; his form subtly composed of elements—mountains, rivers, forests—while devotees seek refuge at his feet; a banner with bull emblem fluttering.
FAQs
Śiva is both the manifest cosmic order (nisarga) and the attributeless Absolute (aguṇa), approachable as the supreme refuge through devotion.
No specific tīrtha is named in this verse; it functions as a universal Śiva-stuti within the Kaumārikākhaṇḍa narrative.
No explicit ritual is stated here; it is a hymn of salutations (stotra) intended for devotional recitation.