Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 98
भक्तो रुद्रो कृपावांश्च जंतुष्वेव हरव्रतः । तदेनं भूतमर्त्येषु द्रोग्धारं त्वं पिनाकिनः
bhakto rudro kṛpāvāṃśca jaṃtuṣveva haravrataḥ | tadenaṃ bhūtamartyeṣu drogdhāraṃ tvaṃ pinākinaḥ
អ្នកគោរពបូជាព្រះរុទ្រ គឺជាអ្នកដែលមានចិត្តមេត្តា និងប្រកាន់ខ្ជាប់នូវពាក្យសច្ចៈរបស់ព្រះហរៈ ជាពិសេសចំពោះសត្វលោក។ ដូច្នេះ អ្នកដែលជាអ្នកកាន់ធ្នូពីនាកៈ អាចវាយប្រហារជនក្បត់នេះក្នុងចំណោមសត្វលោក និងមនុស្សលោកបាន។
Viṣṇu (continuing instruction; vocative 'pinākinaḥ' addresses Śiva by epithet)
Listener: Skanda (and/or the addressed Pinākin figure within the scene)
Scene: Viṣṇu’s counsel culminates in a decisive moment: Skanda (or addressed Pinākin figure, depending on narrative staging) is urged to strike the treacherous one; compassion is shown as the motive, not rage.
FAQs
True devotion to Rudra is inseparable from compassion; harming beings contradicts Śiva’s dharmic vow.
No tīrtha is referenced in this verse.
No formal ritual; it highlights the ethical vow (vrata) of compassion associated with Hara.