Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 134
ब्रह्माद्या मेनिरे पूर्णां भवानीं च गिरीश्वरम् । तस्य देवी ततो हृष्टा समक्षं त्रिदिवौकसाम्
brahmādyā menire pūrṇāṃ bhavānīṃ ca girīśvaram | tasya devī tato hṛṣṭā samakṣaṃ tridivaukasām
ព្រះព្រហ្ម និងទេវតាផ្សេងៗ បានទទួលស្គាល់ថា ព្រះភវានី និងព្រះគិរីឥશ્વរ ពោរពេញដោយសិរីល្អដ៏ពេញលេញ។ បន្ទាប់មក ព្រះនាងទេវី រីករាយ បានឈរនៅមុខភ្នែករបស់អ្នកស្ថិតនៅសួគ៌។
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced for Māheśvarakhaṇḍa narrative flow)
Scene: A celestial court: Brahmā and devas behold Bhavānī and Girīśvara in complete splendor; the Goddess stands delighted before the assembled divinities.
FAQs
The divine couple embodies completeness (pūrṇatā); recognizing their glory is itself a form of right vision aligned with dharma.
No explicit tīrtha is named; the verse centers on the cosmic recognition of Śiva and Pārvatī.
None; it is a descriptive verse highlighting divine approval and the Goddess’s auspicious presence.