Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 130
तेभ्यः परतमं चक्षुः स्ववपुर्द्रष्टुमुत्तमम् । ददावम्बापतिः शर्वो भवान्याश्चालस्य च
tebhyaḥ paratamaṃ cakṣuḥ svavapurdraṣṭumuttamam | dadāvambāpatiḥ śarvo bhavānyāścālasya ca
ព្រះសර්វៈ អម្ចាស់នៃអំបា បានប្រទានចក្ខុដ៏លើសលប់ និងប្រសើរបំផុត ដល់ពួកគេ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចឃើញរូបកាយរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ និងរូបនៃភវានី ព្រះមហេសីរបស់ព្រះអង្គផងដែរ។
Lomaharṣaṇa (Sūta) narrating to the sages
Scene: Śarva (Śiva), radiant and awe-inspiring, bestows a luminous ‘divine eye’ upon the assembled gods; simultaneously, Śiva’s form and Bhavānī’s form become visible—suggesting a paired epiphany.
FAQs
Darśana of Śiva (and Śakti) is a gift of grace—spiritual vision is conferred by the Lord, not seized by effort alone.
No tīrtha is specified; the verse glorifies Śiva-Śakti darśana and divine anugraha.
None explicitly; the verse implies devotion and prayer leading to grace.