Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 37
तन्नाशकृपया देवो नानास्थानेषु सोऽगमत् । तावत्पस्यति पृष्ठस्तमाकृष्य धनुषः शरम्
tannāśakṛpayā devo nānāsthāneṣu so'gamat | tāvatpasyati pṛṣṭhastamākṛṣya dhanuṣaḥ śaram
ដោយព្រះទេវតាមានព្រះហឫទ័យមេត្តា មិនចង់បំផ្លាញគាត់ ទ្រង់បានចល័តទៅកាន់ទីកន្លែងនានា។ ទោះយ៉ាងណា ទ្រង់នៅតែឃើញគាត់នៅពីក្រោយ កំពុងទាញព្រួញចេញពីធ្នូ។
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced)
Scene: The Deva moves from place to place to spare Kāma; yet Kāma remains behind, drawing an arrow—pursuit without physical chase, a moral tension between mercy and necessity.
FAQs
Divine power is tempered by compassion; even when opposed, Śiva first seeks to spare rather than destroy.
No named tīrtha; the verse uses cosmic movement to stress Śiva’s supremacy and restraint.
None; it is a narrative of pursuit and restraint.