Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 43
नेति केचित्तत्र पुनः कथं ते यदि नो गृही । अतो धात्रा च शास्त्रेषु सुतलाभः प्रशंसितः
neti kecittatra punaḥ kathaṃ te yadi no gṛhī | ato dhātrā ca śāstreṣu sutalābhaḥ praśaṃsitaḥ
មានអ្នកខ្លះនៅទីនោះនិយាយថា «មិនមែនទេ»។ ប៉ុន្តែម្ដងទៀត—វានឹងទៅរបៀបណា ប្រសិនបើវាមិនត្រូវបានទទួលស្គាល់ពិតប្រាកដ? ដូច្នេះ ព្រះធាត្រ (Dhātṛ) បានសរសើរនៅក្នុងសាស្ត្រថា ការទទួលបានកូនល្អគួរគាប់គំនិត ជាពរដ៏មានតម្លៃខ្ពស់។
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative convention)
Listener: Nārada
Scene: A disputation-like teaching: some ascetics object, the teacher responds by invoking Dhātṛ and śāstra; imagery of a family performing saṃskāras in the background (naming ceremony, fire rites).
FAQs
It affirms śāstra-pramāṇa (scriptural authority): despite objections, the scriptures uphold the value of righteous progeny as a legitimate, dharmic blessing.
No specific tīrtha is named in this verse; it functions as a doctrinal statement within the Kaumārikākhaṇḍa’s broader teaching.
None explicitly; the verse emphasizes a scriptural valuation (praśaṃsā) of suta-lābha rather than prescribing a specific vrata, dāna, or snāna.